Dostlukmuş ölüme yürümekmiş Üstüne titremekmiş vefaymış! Aşk dediğin, zavallı bir kapıyı duvara çarpıp Çıkıncaya kadarmış! Bana koymaz deyip Sancını bir kilo rakıya gömsen de gece yarıları Asıl sancı, uyandığında Bütün odaları boş görünce başlarmış.. |