[dü$pérésT]

başımı kaldırıp maviye daldığımda teselli cümleleri söylemiyordu artık dilim...
"en azından aynı gökyüzü" demedi hiç...
hiç en dertli yıldızı seçmedim gecede
e/sen rüzgarda kokunu aramamıştım...esen sendin...!
gel/en sen...
kokum sen...içim/e dolan sen...
çıkmaz sokaklarımın duvarları sen...
soğuk kaldırım taşlarım, çiçeklerim , boş banklarım...

şehrimdeydin...bir şehirde benimleydin...

sonra bir bak/tım...şehriNdeydin...

benden gittin...