[SerkaN]

tek dileğim gömülmekti avuçlarına
orda ölsem bile ne gam
cehaleti istedim
çünkü en büyük mutluluktur hiçbir şey bilmemek
belki biraz sıcaklık ve güzel kokular istedim
hem kadınlar bilmez ki nasıl güzeldir öpmek bir kadını
bir çocuğu sevmek nedir bilmez bir çocuk
her an kanımda dolaşan ve yaralı kalbime pansuman olan tek "Allah"
ne büyük eksikliktir oysa kendini bilmemek
kışın yazı, yazın kışı dilemek
bitip yeniden başlamak ne zor şeydir
herkes öksüz aslında
hayal kurmayı bilen ve onların peşinden giden herkes öksüz aslında
ben geriye dönmem
sen bana istediklerimi vermeyince
ben başka isteklere meylederim
içim sızlamaz
dökülen yapraklar için şiir yazmam
yaralı kırlangıç için ağlamam
hatta sevinmem bile bilsem ki ömrüm uzayacak
çünkü ölmek kavuşmaktır
ve bu dünya yalnız bir gölgelik mekandır
uzundur yazmadım
onca yazdım da ne değişti alemde
gerçi ne değişir değişse bile her şey alemde
benim başım duman
ya üstüme var benim
ya da git başımdan
ben çok şey söyleyebilirim bir gidenin ardından
ama susmak en kolay anlatıştır çoğu zaman
beni duyamazsın açsan da kulaklarını, zorlama
kendini bulan kimsenin ihtiyacı kalmaz bir dosta
beni anlayamazsın, kendini hırpalama
her istediğin olmayacak, alışmaya bak buna
beni hissedemezsin kalsan bile yanımda
her an başka bir alemdir insan, unutma
ve herkes bir başka dünyadır bu dünyada
bir dünya kadar kıymetlidir her ayrı dünya
çoğu zaman aklına takılacak sorular, gözyaşları birikecek avucunda
o an dur bir bak arkana
arkana baktığın an kadar kısa bu dünya
ve her kısa dünya
O'nda birleşecek sonunda
ben bu yüzden vazgeçtim kafiyelerden
hepsini sildim, attım, geçtim düşüncelerden
ben bu yüzden
takıldım kaldım o yegane noktaya
hani tam kaybolacağı anda yeniden beliren yüksek tepelerden...