[Funda]

AŞK BİLİNÇLİ BİR DELİLİKTİR

Her ayrılıktan sonra edilen yeminlerin
Hazin sonuyuz biz
Bozulan her yeminin intikam anı
Bu acıyı göğsümüze emanet bırakan el
Cendereden geçirip sınıyorsa bizi
Tarifsizlik lügatinin
Önsözünde dahi geçiyorsa ismimiz
Adımız anıldığında
Efsaneler çatlıyorsa hırsından
Bil ki sebepsiz değil birlikte bilinmekliğimiz.

Sessizce kurtuluverirsin ya hayattan
Ansızın bir makas yerinde
İçindeki gümbürtüyü susturan dudakların
Acıya devredince anlatma işini
Ruhunun bam teli bir şarkıya gebedir artık
Soruyordun ya işte nedir diye gözyaşı
Gözyaşı dediğin sözdür
Göz dediğin saz
Sen susarsında konuşur ve aşkı anlatır biraz

Seninle susmayı öğrendiğimiz gün
Sorsalardı bana sever misin diye yeniden
Dudaklarıma vurulan perçinleri yırtar
Ve yine evet derdim
Bedeli ne olursa olsun
Emin ol yine sürerdim kervanlarımı çöle
En çok biz olurduk bedeli
En çok kalbimi diri diri sökerlerdi yerinden
Ve sonra yeniden göğsüme koyup
Bana yine seni sevdirirlerdi
Sonrası, sonrası yok
Aşktan büyük acı yok sevgili…

İsteyerek seçtiğimiz ayrılıktı
Aşk kendini seçtirmezdi
Ve yine öyle oldu
Sarf ettiğim bilenmiş her cümle
İmbiğinden süzülüp gelse de sevdanın
Bana ait değil
Hayalime koyulan bu sana benzer siluet
Göğsümü harmanlasa da durup durup
Bil ki bana ait değil
Bil ki ben de sana ait değilim
Sadece bu acı bize ait

Ahmet Selim