[Funda]

BİZ

Güneşi kurup yatmışsan eğer
Zaman denen zehriyle uyandırıyor saatimin akrebi
Bak yine bir sabah güneşi kadar dakik
Tabiat gibi hazırım uyanmaya uykularımdan
Müjdelerle geldim
Güzel günlerle geldim
En göz alıcısını desteledim duygularımdan senin için
Yüzümün rengini sana verdiğim için
Halimi sormaz oldum aynalara
Bir yudum su gibi
Hasret kaldım gülmelere
Umudumu bıraktım ya hep sonralara
Ruhumun yokuşları alıştı artık bu kaymalara

Bir gölge gibi saklanıyordum ışıklardan sen gelmeden
Yaşıyordum
Hem yaşamadan hem ölmeden
Işığın bir selam getirdi ya gülmeden
Memleketimden şehrimden
Kendimden
Birikmiş kahkahalarımı o yüzden saldım
Yoksa aklım başımda
Deli değilim ben

El feneri kadar bile olsa
Aydınlık aydınlıktı
Kaçtım ya o pek sevdiğim kuytularımdan
Kendimi yaban koydum ya senin için
Mecbursun
Dinleyeceksin
Dinlemelisin
Göğsümden bir damar sızıyor bak
Bak sular çekiliyor kuyularımdan
Toz tutmuş hayatımı silmelisin
Kurumadan içimdeki kaynak
Derdimi dinlemelisin

Bir imtihan oluyorduk
Ve dünya oyalıyordu beni sen uyarmadan
İçime bir el gibi deyiyordu her hüzzam şarkı
Daralıyordu odalar
İçim daralıyordu
Eşyalar üstüme üstüme yürüyordu
Ama bir taş gibi metanetini koruyordu inadım
Bir fotoroman kadar donuktu belki hayatım
Lakin ben çok sahici oynuyordum
Bir sen anladın ya sahteliğimi
Belki de o yüzden sana böyle bağlandım
Kim bilir
Belki

Naftalinli dolaplar gibi eskiler kokuyordu her yer
Ve yer yer eski zamanlar geçiyordu yanımızdan omzumuza çarparak
“Ah ulan! “dediğimiz hayaller geçiyordu
Bir meyhur gibi yıllar
Gözümüzün içine baka baka içiyordu bizi
Ve her dakika
Biz de bir eski zaman hikâyesi oluyorduk aslında
Zaman şanslıları seçiyordu hayat oyununda
Zaman başkalarını seçiyordu

Biz birbirimize küsmeye mahkûm edildik
Benim sırtım çıplaktı
Seninse ipek böcekleri koza örmüştü tenine
Yine de ikimiz de ezilmedik mi
Hani farklı dünyalardandık biz
Fazladan bir şey kaldı mı birimize

Akçeler belimize ağır gelse de
Aslında hepimiz birer baldırı çıplağız
Yanlış zamanda da gelmedik hayır
Hayır biz yanlışız

Düşman yüreğimizden vurmuş bizi
İçimizden vurmuş
Şarapneller sevgimize deymiş
Kaşlarımıza deymiş göz bebeklerimize
Yüreğimizin kanını
Gözümüzün akını
Aşk denen feri almış
Hatıralarımızı çalmış düşman
Eski fotoğraflarımızı çalmış
Komamış ki bizi bize
Omuz omuza olmayalım diye
Onca yükü asmış omuzlarımıza
Ve çitleri yıkıp bir domuz gibi
Mındar edip şehrimizi koyup kaçmış

Ben düşman diyeyim ona
Sen de şeytan fark etmez
Yaban koymuş ya bizi aynı diyarda
Gülen yüzleri karartmış ya
Aslını çalmış da hayatımızın
Negatifini yakmış
Kopyasını yutturmuş ya
Daha ne istiyorsun
Zulmü görmek için kan mı istiyorsun hala
Damarlarındaki kanı bile çekmiş ya

Bir zaman ne de mutluyduk biz
Hep böyle gider sarhoşluğuyla
İmtihanı unutmuşuz biz
Şimdi vurmaktan sızlıyorsa dizimiz
Bil ki yine sebep biziz
Ve artık bırak şu şahlanma rüyasını
Hayaller kuracak zamanda değiliz biz
Bir merhem sürüp dizimize emeklemeliyiz
Yürümeyi çoktan unutmuşuz biz

Biz deyip geçme
Biz bir zaman engin deryaydık
Bakma sefilliğimize
Hala vardır içimizde birkaç yorgun dalga
Hoş şimdi gavur dilek tutup
İçimize bozuk para atsa da
Biz deyip geçme
İkimizden başlar bizlik
Seller kopup dağdan gelse de
Gözümüzün buharındadır aslı
Sel dediğin iki damla gözyaşıyla başladı
Ne olur biz deyip geçme

İmtihan mı oluyorduk
Sen ne bilirsin “Son beş dakika” komutuyla uyanmayı
Herkes hayatını yazmışken sayfalara
Kapkara bir kağıda yazacak yer bulamamayı
Sen ne bilirsin hatıraları
Sen ne bilirsin yalnız kalmayı
Bütün omuzlar deyecek gibiyken omzuna
İnsanların göz kaçırmalarını

Sen biz deyip
Bizi bizden ayırıyorsun
Fotoğraflarımızı yırtıyorsun
Bilmezsin ki
Eski resimler küserse birbirine
Bir daha asla barışmaz
Ok deyen yerden kan kardeşi olmuşuz
O yüzden hala sırtımızda vardır bir eski yara
Ve işte şu en sıkıntılı anımızda
Ne olur biz deyip geçme

Şimdi hatalarımı antreye asıp
Odama umutlarla giriyorum
Biliyorum ne edersem hep kendime ediyorum
Pişmanım günahlarımdan
Yorgunum hatalarımdan
Ve sen yüzüme vurma
Aynalar gösterin yüzümü yeniden
İçimde fişekler patlıyor
Ve muştular büyütüyorum senin için
Biliyorum bir ölü gibi gidiyorum yaşamaya
Ama bil ki şimdi
Teklifsiz koşar adımlarla
Seni yaşatmak için ölmeye gidiyorum...

Ahmet Selim