[YagmuRTaneSi]

Atak Çıkmazı Numara Sekiz,
Tam karşısı büyüdüğüm sokak
Unutulur gibi değil Vahide teyzenin evi.
Dile kolay yedi yılda orada oturmuştuk.
On-dört bayram eder
Senin hesabınla benim annem
Zor zanaat fanisinde dünya’nın kiracı olmak.
Öyle ya on-dört sene,
Yirmi sekiz bayram sığınmak üç göz oda’ya,
Atak Çıkmazı Numara Sekiz,
Tam karşısı büyüttüğün sokak..
Şehrin merkezi diyordun buralara,
Şehrin merkezi.
Çok uzaklarda olmamalı mesela.
İnsanın bir arayanı,
Bir soranı olmalı arada.
Seslenince iki sokak ötede olmalı eş,dost,
Hele de akraba.
Çok uzaklar da olmamalı mesela.
Uzak değil,
Demirli ganne’nin yukarısı;
Buğday arasası
Kastel’de denir ona biliyorsun
İşte ötede
Nam-ı diğer almacı pazarı
Ne vakit yol alsak bakırcıların sokağına
Gözüm hep kastel’in levhasında
İlk orda düşmüştü aklıma
“Bir gün Allah için ne yaptığım”
Öyle ya akıyordu çeşme Allah için,
Bir sebil sedası işitilir Allah içn,
Sebülillah,
Haspetelillah
Hasan, Hüseyin efendimizin Ruh-u ervahı için
Güzel şerbettir Meyan
Allah için..
İç kardeşi iç,
Sürahiye de doldur sebil bu,
Allah için..
Kahve kuskunu da söylemesen anlayacağım yok.
Eh malum deli oğlunda kahve kokusu alacak burun yok.
Şırası, Şerbeti, kuruluğu da bir d Antep peyniri.
Tattırmadan bırakmaz,
İlle de sunmalı bir parça,
Zaten esnafına diyecek laf yok..
Yok canım annem yok,
Şu dünya da hoş bir sada’dan ötesi yok..
Karagöz’e çıkmasak diyorum.
Beyoğlu’na benziyor bu cadde.
Daha ilk bakışta gözü kararıyor insanın.
Ki görmemiştim biliyorsun daha o zamanlar Beyoğlu’nu.
Sevememiştim ya,
Varmış bir sebebi.
Gözü kara adamlar yok oralarda.
Gözü kararmış meretlerin.
İçime doğmuş işte,
Meğer merhametsizlik içine doğarmış yiğitlerin.
Ne ihtiyacı vardı ki bu kokuşmuş sokaklara Anetp’in.
Sevmedim, sevemedim;
İçime doğmuş işte;
Meğer nedametsizlik içine doğarmış yiğitlerin..
Bu kokuyu tanırım işte benim annem
Şurası Tahmis kıraathanesi.
Ağzı pütür pütür oluyor adamın ilk içişte,
İnsanı insana davet ediyor menggiç kahvesi.
Rahmetli dede’min uğrak yeriymiş
Uğrayanı çok
Bey’i / beyzadesi / pehlivanı / efendisi
Laf alınır, laf satılır burada
Üstüne alınmaca yok ama
Bir de keder demlenir
Dumanı çeker alır seni
Meşhurmuş tömbekisi
Kepenkler açıldığında
Bil ki saat sabah’ın beşi
Nesi güzel kıraathane işte diyeceksin
Öyle deme benim annem
Tahmis öncesi ilk uğrak yer
İki sokak arkası; Dua Kubbesi
Gök kapalıyken daha,
Eller açılır sema’ya,yaşlısı, pir-i fanisi ve de genci
Şurası işte Tahmis kıraathanesi
İki sokak arkası Dua Kubbesi..
Geç oldu biliyorum canım Annem
Bir selâm vermeden geçilmez Şeyh Fethullah’a
Gönül koymasa bari
Bir Fatiha miktarı kalsak şurada
Buradan görünmüyor,
Arka tarafta kalır ders aldığım o küçük oda.
Çok özlenmişliğim var,
En çok ta ikindisi.
Söz arada gelirim,
Hâl/ hatır bizimkisi.
Bilesin ki,
Bu şehri özler bir adam
Burası Eyüpsultan
Günlerden özlem,
Mevsimlerden Anne’m.
Ellerim memleket kokan
Diyeceksin ki koku almazdı bu deli oğlan
Öyle olmuyormuş
Ana kokusu bu
Burun değil,
Ciğermiş asıl kokuyu alan..