[Funda]

Bir zamanlar kilit vurup en ücra köşeye attığım sandığımı çıkardım sakladığım pusudan..Tozlanmıştı üzeri..Oysa en kıymetlimdi o sandık.Senden kalan,aşkımıza dair ne varsa her şey bütün lekesizliğiyle oradaydı.Sözlerin saklıydı o sandıkta, gözlerin,dokunuşların , öfkelerin,kıskançlıkların…Aylar olmuştu açıp dokunmayalı..Eskiyi hatırlamayı yasaklamıştım kendime..Yoksa toparlanamazdım,sensizliğinde ayakta kalacak gücü bulamazdım…

Yokluğunda nice acılar sığdırdım “ senindir “ dediğim ömrüme..Birbirimizden bihaber düne kattık onca zamanı.Aldığın tek bir nefese muhtaçken soluksuz yaşadım ben.Senin de aynı durumda olduğunu bilmeden…Her fırsatta “ benim için yüreğine iyi bak .Çünkü yüreğin,yüreğimdir “ derdin ve ben de “ tamam söz “ derdim ya sözümü tutamadım yar..Çok incittiler beni senden sonra.Duygularla oynamayı meziyet sayanların , oynadıkları oyunları kendilerine kar bilenlerin acısıyla ağrıdı içim.Arada bir rüyamda dertleşirdim seninle.Uyandığımda gözyaşlarımla ıslanan yastığıma sarılır , benim yaşadıklarımı yaşamayasın diye dua ederdim.Giden taraf olsan da mutlu olmanı dilerdim..Bilseydim senin de rüyalarında benimle dertleştiğini , çaresizliğimde düştüğüm yanlışlara düşmezdim.. Beni kırmalarına izin vermezdim.İçinde senin olmayan hiçbir şiir yazmazdım..Ama yaptım yar yokluğunda çok hatalar yaptım…

Hatırlıyor musun ? Bir şiir yazmıştım sana uzun süre önce

Sen yeter ki iste.. Canını canıma katar gelirim..

Demiştim. Sen de “ ben senin olduğun her yerdeyim zaten “ demiştin.Yokluğunun acısıyla unuttuğum bu gerçek için özür dilerim senden.

Acılarla , yanılgılarla , kırgınlıklarla geçti işte zaman.Yoktun ve bir daha olmayacaktın..Öyle olduğunu düşünüyordum.Taki içimin yangınlarıyla sabaha yaklaşan saatlere dualarımla sarıldığım bir sırada senden gelen o mesaja kadar “ seni çok özledim… sesini duymama izin verir misin ? “ Zaman durmuştu sanki o an.Nefesim kilitlenmişti boğazımda…Kültablasında yanan sigarama aldırmadan bir yenisini daha yaktım.Sabah ezanı okunmaya başlamıştı.Başlangıcımızda sabah ezanıyla olmuştu…Ardından çalan telefonum ve saatler süren bir konuşma..Ben dinledim,sen anlattın.Üzerini örttüğüm ve görmezlikten geldiğim senli yaram ne kadar da derinmiş,sesini yeniden duyduğumda anladım..

. . .

Artık yastığım ıslanmıyor , içim acımıyor yar..Çünkü geldin..Yine bendesin , benimsin…

Bir zamanlar yalnızlığa mahkum olmuş yüreğimde mahşer kalabalığı var şimdi..

Ve herkeste senin suretin…

. . .

Aslıhan Özçelebi ( HASBİHAL )

18.09.2008