[Funda]

Uykusuz geçen bir geceyi daha sabaha kavuşturuyorum..Gün doğumuna çok az kaldı..

Benim karanlığıma adım atışımın ilk günü..Beraberinde gelecek olan günlerin akıbetini bilmiyorum.Bilmek de istemiyorum...Çünkü bildiklerim hep korkuttu beni...Sonu baştan sona uçurum olan bir hikayeye başladım.Üç kişilik benim hikayem..Yaşayan ve yazan benim.Bir kahraman iki de figuran var.Figüranlardan biri de benim..Kahraman sessiz sedasız adımlarken zamanı , figuranlar sahipsiz bir hayatta paylarına düşeni yaşayacak...

Belki de ilk defa kalemi elime almadan ağlamaya başladım..Sonunda gülerim umuduyla...Hikaye nasıl bitsin diye hiç düşünmedim.Düşündüğüm çok şey hakikat olmadı çünkü..Bu sefer nehri yatağında seyretmek istiyorum..

İstediği gibi aksın gitsin..Ben gibi...

Harfsiz cümle,cümlesiz hikaye olur mu acaba ? Kimbilir...Gözle görünmeyen ateş oluyorsa insanın içine düşen , harfsiz cümle , cümlesiz hikaye de olur bence.Evet ben bu defa hikayemi ateşle yazacağım...Okuyanı değil sadece yazanı yakan bir ateşle..Böylesi başkaları için daha acısız olacak biliyorum.

Çünkü...

Çünküsü yok bu defa..!

Bugünüm ateş olup sayfaya düşecek,sayfa alev alev zamana dağılacak,bugünüm bugünde kalacak...
Yarına Allah Kerim...

. . .

Aslıhan Özçelebi ( HASBİHAL )

Bu da tarihsiz kalsın..