[dü$pérésT]

Bir ates ki kuslarin kanatlarinda büyür bir gül ki dudaginda açar sevgililerin gül ve kül iki yalniz siirde saklanir sonsuza dek güllerin ölümünü bütün kizlar kiskanir ya bir mumum bitisini güllerin küllenisini
goncalari büyüten yüzünü merhamet öpen gelindir gecenin ve siirin içinden geliyorum bir temmuz hayaliyle yeniden
her gül kendi kokusuyla resmedecek dünyayi her kül kendi atesiyle bekle kalbime örtüyorum sakladigin sözleri vaktini sasiran askla çogalTiyorum bir mektupta duruyor bütün düslerim kimse bilmiyor
parmaklarim delirse de dokunmam ates düser gülsenimin üstüne kapini asktan önce de çalsa korkular sevmek asktan önce de dokunsa yanaklarina asklarin aşıkların gizeminde sart olmaz
Gül yaklasir külüne bir vuslat vermek için kül aciya saklanir hasret büyütmek için ayriligi bir kibritle saklar terk edilenler
öyle çikar her mektuptan bir yangin ben dudagim gül sensin sen yanginsin kül benim gül olmayinca küle ates bulanmaz
Gülden öte ask yoktur baska çile koklanmaz burda yagmur saçlarimi öperken nazli gelin gibidir siir yanmayinca gelmez gelince yanarkalbimdeki tebessüm derdi bilinmez küller güldendir gülüm
bilinse dile gelmez
Maviden kirmizidir demleri persembenin uyuyan her aski uyandiranlar gibi beyaz güvercin gibi çinar yapraklarinda
akrep ve basak göz göze geldiginde kopar kiyamet
gül gülemem deyince küle küllenmek düser
Yasayan bir ölüyüm yakilan sayfalarda
aldirma okunmayan çizgisine hüznümün
yorgun düsmüs ayaklarima tohum
suskun bir özleyistim unutuldum
kendi günahlari üzerinde durdukça

Umudu düslerden siyiran benlik
kaç bin kez girmeli rüyalarina
düsün gül gülizbe
simdi
gül / düsün

gezgin sehirleri vardir asklarin
aski resimlerde tanitan dünya
bilemez içinde o yangin çikartani

Gül dedi ki
masallarin kavusmayan adami
âvâre yüreklerin ates dansidir
çiçeklere su veren her göz lekesi
alev yüklü gidislerin resmidir

Gül dedi ki
bana sebnem gerektir
uzak düsleri var ülkelerimin
kül istemez kucagim

Dolunay günesi kül eder bazen
geceyi seyret üsüdügünde için isinir
aglayamazsin
ask bize de yeter böylece

Kül dedi ki
kucagim gül doludur
gözyasimdadir sebnem
dudagim alnindan alamaz atesini
gülersem küllenirim

Kül dedi ki
seni bülbül severse beni rüzgâr götürür
sonra gurbet baslarsa yanip küle dönüsme

Unutma ve birakma
evet deme kalbine
ikinci bir kez
ask dedigim agir geliyor omuzlarima

Kül dedi ki
ben bir akrep bir külüm
seni bir siirle yakacak ates
sen basaksin sen gülsün
bir mektubun kalbinde kanayan gizem

Bugulu bir zaman miydi gözlerin
bir haziran miydi günesin tutuldugu
animsa

mevsimsiz acilari kalbime yasaklayan
yalnizligini çalan o yalniz benim
uyut ve sakla beni
fermansiz gülüslerde bulunsun bu yüregim

Siyahin mavide gördügü tilsim
gündüzün bir kandile erteledigi alev
anlat
isigi oksayan kelebekleri
anlat bana
yüzümün külüyle büyüyen filizlerini

Hangi yagmur damlasina asilir bakislarin
hangi kar tanesiyle gezinir umutlarin
anlat bana
ömrü kaç gün olur kelebeklerin

Bir mektupsun
saklan hiç açilmadan askin müntehasina
yas tutan zamanlar senin savkinla gülsün
bir bakis degmesin yapraklarina

gül
ben yanarsam külüne aci düser
kül
ben açarsam yapraklarin tutusur

kanli beyaz bir öpücük aradigim gül sensin
ates sarisi kuslarin kanadinda tasidigi
sana mektup getiren paylasilmaz kül benim

gül
yol bilmez aşıkların bekletildigi vuslat
kül
denizin dalgalarla biraktigi ayrilik

Bir kar masali mi düsen itiraf
zamanin uzaklastigi yerde
gülücükler tasiyarak yaklasan
ölü yildizlarin mi

Sensiz sokaklar tenha /vitrinler bos
kelebek kokulu düslerle uyusam da
en çok kaybettigimdir yüzün

Göreyim diye gölgeni birak pencerelerde
belki bir ömür davet beklenir
belki bir sabah çikar gelirim

külünü topla güllerimizin
geride basaklar
binlerce kelebek öptügünde rüyayi
maviye saklansin tatli gülüsler
sana dokunsun istemem
yuvarlanan gökyüzü salkimlarinin
gözlerimde titreyen sen ol sadece

Gül aglamak isterse
yapraklari kül olur
kül bir sevmeye görsün
her kivilcim gül olur

Küle gülü sunarlar tutup koklasin diye
gülü küle sokarlar kalbi daglansin diye
gül denize bakinca yüregi mavilesir
kül gülüne aktikça közleri alevlenir

Gül
bir kâgit mendile sigdirma kalb agrini
Kül
saklama içindeki sonu gelmez yangini
mektuplar unutmaz
kalemler yazamaz aglayislari

Duasi kadar büyük sevdalar
bir köprü tutacak ellerimizden
uçurtman olup gök denizinde
yüregine baglanacak yüregim
Gül ve kül
İki yalniz siirde kalacak sonsuza dek.