[ALaGüL]

Hayat hep vedalarlamı doludur hep birşeylere gitmi der insan hep birşeylerden vazmıgeçer
Vazgeçişmidir bu sözler yoksa bekleyişin umutların kapısınımı açmaktır
Bilmem kaçıncı vedam sana bilmem kaçıncı dönüşüm senden
Dinlenilen her şarkıda seni duymak
Yakılan her sigarada seni özümsemekmidir
Kimselere anlatamadığım bir sevgi bu bilmiyorsun
Aradan geçen o kadar zamana rağmen çalan her telefon sesinde gelen her mesajda omu diye ümitsiz bir bekleyiş ne demek bilmezsin sen yaşamadın yaşatmadım sana
Unuttum seni derken bile seni hatırlamaktır amacım
Gözlerinin içine bakmaktır niyetim
Sodana uzanıp içmeye çalışmam sırf elimi tut diye yapılan bir oyundu anlamadın
Annesinden azar yemiş çocuk gibi duruşum soğuk bakan gözlerini görmemek içindi
Seni arayışlarım korkularımı yenmek içindi
Özlemimi hafifletmek içindi anlamadın
Sana rağmen direndim sana rağmen yaşadım bu sevgiyi
Gideceğini bile bile
Bilmiyorsun belki seni görürüm diye kaç defa geldim soluk aldığın şehre
Yürüdüğümüz yollardan geçtim
Aylak aylak dolaştım
Yağmurda ıslandım sırf sen ıslanmış halime gülüyorsun diye
Ne çok yaşamışım seninle herşeyi
Sen nerdeydin diye düşünmedim hiç bunları yaşarken
Sen benim içimdeydin ya gözbebeklerime saklamıştım ya seni
Gözyaşım olmuştun ya sen benim düşme diye ağlamıyordum ya
Artık saklamamam lazım o bir damla gözyaşımı
Yoksunki artık yanımda
Her aradğımda çalan telefonundan artık
“aradığınız numara kullanılmamaktadı r” dedikten sonra
sen benden gitmeyi tercih etmişken
bitmeli senden kalan son kırıntılarda
araladığım bekleyiş kapısı kapanmalı artık
sana söylemediğim o veda sözcüğüde söylenmeli artık
elveda adamım diyip o tek damla gözyaşıda akıp gitmeli usulca yanağımdan
sağ tarafta duran kalbimin üstünde kurumalı
ve ben kaşbimim anahtarlarınıda kırpıp atmalıyım göğe doğru
belki rüzgar sana yollar diye
belki anlarsın sana veda ettiğimi
belki seninde yüreğinde bir nokta cız eder diye
elveda adamım elveda...


Nilüfer Yıldız