[Funda]

İstanbul Şehri
Bu benim dünyaya ilk gelişim,
Yıkarak saltanatını koca fatih’in.
Kundakla kefen arasında bir gün,
İstanbul, istanbul deyişim.
Merhaba kızkulesi, merhaba eyüp sultan,
Kanlıca, şehremini merhaba…
Bir istanbul esiyor çocukluğumdan,
Ekşi bozalı, arnavut kaldırımları lapa lapa.
Yuşa’dan mı okunur o ezanlar, hırka-i şerif’ten mi?
Komşularımız kaptanlar, malta taşlı ikindilerden kalan.
Hala o beyaz gergeflerde mi?
Bir tarihi gömmüşler karacaahmet’inde üsküdar’ın,
Sanki çarşaflı kadınlar mercan terliklerinde unutulan.
Duyun-u umumiye emeklisi faytonlar,
Hala bir sonbahar acıbadem’de,
Cuma selamlıklarından beri saraylılar.
Merhaba beylerbeyi, merhaba sultanselim,
Merhaba iki gözüm istanbul’um, merhaba…
Aşı boyası sokaklarında ne mevsimler eskimiş,
Sakalsız saçlar kestirdiğim ince boncuklu berber dükkanları.
Kapalıçarşı bakırcılar, lacivert mayıslarda köprü altları,
Ve boğaziçi’nde şirket-i hayriye duman duman..
Nerdesin o istanbul, nerdesin…
Hani çıkrık seslerinde mehtapları dinlediğim,
Mediha teyzelerin leylak bahçeleri,
Büyükbabamın kuvay-ı milliye hikayeleri.
Hani tahta tekerlekli arabalarım.
Hani bayram yerlerinde unutulan asude çocukluğum.
Gene bir başka istanbul’du bir zamanlar kafesli ıtırlarıyla,
Beyaz başörtülerin lavanta çiçekli öğleden sonralarında ıslanan.
Açılır kapanır iskemlelerinde uzun çarşının,
İstanbul’u taşırdı bakır siniler.
Sultaniyegahtan bir hıdrellez mesiresi,
Sessiz sadakat şarkıları söylerdi.
Haliç vapurlarında söz kesilmiş tazeler.
Hey yavrum hey…
Burunbahçe dalyanında istanbul’u çekerlerdi denizden,
Hiç ıslatmadan…
Kaç bayram mendili geçmişti elimden çeyiz sandıklarının.
Bütün uykularını koynuma alıp uyurdum istanbul’un.
Rüyalarımda hala o günahlar uyanır,
Hiç geçemediğim sokaklarında işlenen.
Merhaba sultanahmet, yerebatan merhaba…
Merhaba iki gözüm istanbul’um merhaba,
Merhaba efendim, merhaba…

Sadri ALIŞIK
BU ŞİİRİ BEDİRHAN GÖKÇEDEN DİNLE
Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir..