[Funda]

Gülbeyaz,
Ankara’da bir gecekonduda doğdu
Yaşamının ilk gözyaşlarıyla ağlayarak.
Ankara’da 1985 yazı
Gülbeyaz,
İki göz gecekondunun dördüncü kızı.
Oğlan olsun istiyordu babası
Ama nasip işte Allah’ın yazdığı yazı!
Babası oğlan için,
Bekleyecek başka bir yazı….
Gülbeyaz,
Yokluğun emzirdiği çocuk,
Tutunmuş yaşama sıkıca
Pamuk elleri yumuk.
Gülbeyaz,
Yokluğu sofradaki eksik zeytin tanesinde,
Yanmayan sobanın soğuk yüzünde,
Babasının sevgisiz sesinde gördü;
Ablalarının eskileriyle büyüdü.
Kocaman yırtık pabuçları,
Kocaman güneş soluğu giysileri oldu.
Yaşadığı tek bollukta Sadece bu oldu!..
Gülbeyaz,
Sevdi gökyüzünü yine de
Bakarken camsız penceresinden
‘Benim yüreğim de senin kadar büyük!”
Dedi içinden.
Gülbeyaz,
İlk yeni ayakkabılarını onbeşinde aldı.
Bu yaşanmamış çocukluğundaki
En güzel andı.
Bir de yüreğinde yeni bir duygu vardı,
Galiba adı aşk’tı.
Gülbeyaz,
Sevdi ama vermediler sevdiğine,
Vermek için bir memur emeklisine.
Onaltısında yoruldu körpe yüreği
Çok sevdiği gökyüzüne gitmekte buldu çareyi!..
Gülbeyaz,
Şimdi güldalında açmadan solmuş gonca
Yıkıldım, kahroldum bunu duyunca.
İki göz gecekondunun tavanında
Asılıymış narin bedeni!…
Söyleyin kim ödeyecek bu bedeli?
Gülbeyaz,
Esmer bir kaderin ay yüzlü kızı,
Gülbeyaz,
İçimde yaşayacak ince bir sızı!…


Esat SELIŞIK
Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir.. | Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir..