[Funda]

Gördüğüne aldanma, o ben değilim. Ardımda duran koca bir hayatla yoğruldum. Kaç sevdanın izi durur avuçlarımda, ben aşkla kendime savruldum.
Bilmeyene uzaktan hoş gelir davulun sesi, kanma; gülüşüme acılar sakladım. Kaç savaş meydanında cenk ettim, yine de devrilmedim; ayaktayım.
Gözlerim, yüzümden yaşlıdır. Bakmasını bilenler görecektir. Duvarlarımı geçebilirsen eğer; emin ol, sunacağım cennettir.
Görünüşüme aldanma, çapkın dururum. Her gece o maskeyi çıkarır, yastığıma sarılıp yalnız uyurum.
Dilimden geçenler, gönlümdekidir. Yalana, dolana saplanamam. Bazen kahkaham sahtedir, onunla bile gözyaşımı saklayamam.
Parmak izim gibidir sesim, nereye gitsem bulunurum. Bir şarkı takılıdır dilimde, onu söylerken her şeyi unuturum.
Notalar tanır beni, türküler bilir. Kederimi de, sevincimi de ezgilere saklarım. Dikkatle dinlersen duyacaksın, ben hayatı müzik gibi yaşarım.
Sevda dediğin nedir? Biraz tebessüm, biraz acı! Geçmişse ömrün baharı; bir hüzün kalır yüzde, bir de kalpte o derin sancı!
Küçük şeyleri severim, büyükler nasılsa ölür. Kim baki kalır bu dünyada? Şöyle bir bak etrafına, gün gelir, taş bile çürür.
Ben yüreğim kadarım, ötesini bilemem. Haşmetli duruşuma kanma, karıncayı bile incitemem. Vur diye beklemem ama gafil avlanmışsam, intikam peşine de gidemem.
Yaşadıklarımdan dersler aldım, tüm hazinem budur benim. Biriktirdiğim sevdalarım, dostluklarım var cebimde; giderken ancak onları götürebilirim.
Görünüşüme aldanma, o ben değilim iki gözüm! Ben de yüreğiyle yaşayan kadınlardan biriyim. Aşk uğruna bin parçaya bölünürüm; yetmezse, yolunda ölürüm!