[Funda]

Seni düşlüyordum bir akşam vakti, karşımda duruyordu yüzün. Birden fark ettim ki, sesini unutmuşum sevgili!
Ne kadar uzun zaman olmuş demek ki! Yüzün duruyor aklımda, gelmezsen o da silinecektir korkarım ki!Seni çok özlemişim sevgili. İçimde bir yerlerde kanadıkça yaram, daha çok anlıyorum. Bu hasret, bahar akşamlarında esen meltem gibi, ürpertiyor tüylerimi.
Çoktan burada olmalıydın oysa, dün gelmiş olmalıydın, hatta evvelki gün! Çoktan bitmeliydi bu bekleyiş, bu zulüm!
Kafam karışıyor yokluğunda. Şeytan giriyor bazen aklıma. Şeytan bu girer mi, girer! Uzaklaştırıyorum tüm kötü düşünceleri. Yol vermiyorum bedenimi dolduracak endişelere.
Sen yoksan, ben de yoksulum. Tuzum, ekmeğim, ocağım yok gibi.. Daha kötüsü, özüm, gözüm, sözüm, dostum yok gibi… Biraz yetim, biraz öksüz gibi.. Sensizlik, karanlık bir odada nefessiz kalmak gibi…Sensizlik, bensizlik gibi…
Kitapların satır aralarında yaşıyorum seni. Bir şarkının sözünde, bir duanın orta yerinde, ıssız bir sokağın köşesinde görüyorum izlerini. Tanımadığım insanlarla, gereksiz bir sohbetin ortasında, boğazıma düğümleniyor kelimeler. Gözyaşlarımı görsen, ha döküldüler, ha dökülecekler.
Bir defa daha kanıyor kalbim, adını her söylediğimde. Susmak galiba en iyisi! Dudaklarımı mühürlesem? Aklımı kim susturacak peki?
Apansız odama doluyor bir kehribar kokusu, heyecanla bakıyorum kapıya, ne gelen var ne giden. Hepsi aklımın bana oyunu; anlamalıyım artık, yoksun! Kabullenmek zor geliyor ama budur işin doğrusu!
Sesini unutmuşum sevgili! Heyecanla kontrol ediyorum, Allahtan hala hatırlıyorum gözlerini ve sözlerini. Biraz daha uzarsa yokluğun, kendimi unutacağım. İyisi mi, sen çabuk dön sevgili….