[Funda]

Seni aramak için pek çok bahanem var benim. Sesini duymaya sebep arasam, binlerce üretebilirim. Seni bu kadar özlemişken aramıyorsam, aklımın kalbime verdiği savaşı kazanmasındandır.
Senden önce de birilerini sevmiştim. Yaşım daha gençken, önüne arkasına bakmadan, kalbimi yolun ortasına bırakmıştım. Kırılmış, parçalanmıştı; ben yine de deliler gibi sevmeye devam etmiştim.
O zaman yaşadıklarım neydi, adını koymak mümkün değil ancak her ne yaptıysa yüreğim, iyi yapmış! Bütün kırgınlıklarına rağmen kalbimin, birini sonsuzluk gibi sevmenin ne demek olduğunu, ben o yıllarda yaşadıklarımla öğrendim.
Bir bıçak gibi, acılarla bilendim. Yediğim her vurgunda biraz daha güçlendim. Kalbimin sesini dinledim, onun yolundan gittim. Aşkın öğrencisiydim ve hala öyleyim…
Yaşamın anlamını aradım, her bulduğum sebep zaman aşımına uğradı günü gelince. Her çıktığım basamak başka bir kapıya götürdü yüreğimi, daha çok sevdim. Sevdikçe büyüdüm, büyüdükçe kirlendim, kanarken dizlerim durup dinlenmedim.
Bütün bildiklerimden, gördüklerimden, şahit olduklarımdan, okuduklarımdan gelenleri, aklımın süzgecinden geçirip kalbimin ortasında demlendirdim. Sonunda saf sevgiyi, aşkın özünü keşfettim.Şimdi seni aramıyorsam, bu sana olan sevgisizliğimden değildir. Tam tersi seni çok sevdiğimden sakınıyorum kalbimi. Aşkın o saf halini korumak için, kendime saklıyorum seni.
Seni sevmeye gelene kadar yaptığım yolculuklarda, aşkın karşı tarafta değil, kendimde olduğunu öğrendim. Ben, birini sevebildiğim kadar büyüktüm, birini sevebildiğim kadar değerliydim.
Şimdi sana dönmüyorsa bedenim kıbleye döner gibi, aşkın anlamını öğrendiğimdendir. Seni sensizken ve sana rağmen sevebildiğimde, yüreğim aklımla ve ruhumla birlik içine girdi. Seni bulunduğum en olgun halimle seviyorum. Bu yaşımda sahip olduklarımla, gönlüme öğretebildiklerimle ve kendimi yetiştirebildiğim kadar sevebiliyorum.
Hayat yolculuğumun ne kadar süreceğini bilemem ama bildiğim bir gerçek var ki; ben aşkın öğrenciyim. Onun derslerini nefes aldığım sürece göreceğim. Yıllar geçtikçe daha da gelişirse aklım ve kalbim, o zamanki gözlerle bakarak hayata; belki yine seni, belki bir başkasını ama son anıma kadar mutlaka seveceğim…