[Funda]

Ne güzel geliyor aşk insana, ne güzelleşiyor insan aşkla! Severken güneş nasıl daha parlak doğuyor? Aşk, gökyüzünün mavisini mi değiştiriyor?
Seni, içimdeki bütün gece yarısı karanlıklarını silen bir tutkuyla seviyorum. Geçmişte yaşadığım acılar bu yüreğin içinde değil miydi? Sen gelince onlara ne oldu?
Gözlerim parlıyor sanki, güzelleştim mi ne? Hiç giymediğim o kırmızı bluz artık çok yakışıyor bana. Aklımın oyunu mu bunlar?
Aşk; lunaparktaki sihirli aynalar gibi, kendi zamanına göre seni şekillendiriyor. İçim içime sığmıyor, kalbim hep ağzımda, yürek atışlarımı duyuyorum . Gençlik gibi…
Seninle buluşacağımız saatler yaklaştıkça, bir telaş kaplıyor ruhumu. Ne giyeceğime karar veremiyorum bir türlü, gardırop yatağın üstüne boşalıyor.
Zamanın hem bu kadar yavaş, hem bu kadar hızlı geçti tek yer, aşkın evi olmalı. Sensizliğe tahammülü yok saatin, seninleyken su gibi akıyor.
Seni sevmeyi ne çok seviyorum, bilemezsin! Sevdikçe büyüyorum, çoğalıyorum. Her şeyi yapabilirmişim gibi geliyor. Her sorunu aşabilirim, her derde derman bulabilirmişim gibi.. Yapabilir miyim?
Aklımın kıvrımları arasından gülümsüyorsun. Bir sözün, bir tavrın geliyor aklıma; yolda yürürken yüzümde kocaman bir tebessümle yakalıyorum kendimi.
Seninle konuşuyorum yokluğunda, yanımdaymışsın gibi sohbet ediyorum. Bir gören olsa deli diyecek. Aşk da bir çeşit delilik mi yoksa?
Seni sevmeyi ne çok seviyorum, bilemezsin! Sevmek kalbimi koruyor. Anılarımda geçmişin izleri silikleşiyor. Hiç acı çekmemiş miydim? Hatırlamıyorum! Gözümün kenarındaki çizgiler de yok olmaya başladı. Bedenim bile yüreğimin bu atışını destekliyor.
Özlemek bu kadar keyifli miydi? Sanki bütün dualarım tek tek kabul oluyor. Aklımın kapıları açılıyor, her şey önüme geliyor. Seni sevmeyi ne çok seviyorum, bilemezsin! Adı, “Sen” olmasa bile…