[dü$pérésT]

şehrimin ışıkları gözlerinde kaldı...
sensizliğim düştü tarihe
ve sessizliğine hükmettim ey gece...
firar giydirilmiş damlalar gönderdim koynuna
görmezlikten geldim "ben"i
serseri karanlık sokulurken yanıma
korkularla oynaştım...saatlerce...
çaresizliğe bürüdüm benliğimi gidişinin şerefine
aşkın namına yakışır bir kutlama ruhumdaki
yanan yüreğimin karşısında şarap rengi acıları yudumladım
ışığın vurdu odama...duvarlarıma...
köz olma yolunda kıvranan,çıtırdayan gözlerine daldım...
karanlıktı yine...
sana yakışır şekilde...
yanlızlığın en tiz sesiydi ruhumdaki
başka renge boyadım gözlerimi
kaç gece,ne kadar acı gerek söylemedin ki
çentik attım zamanda kalan son boş yere...!
şimdi kayıplarla dolu bütün geçmişim...
meğer her seçtiğimden vazgeçmişim...
deşilmiş yüreğim...
yaraya ne gerek öğretmedin ki

hangi şarkıda seni düşünmekten vazgeçmeli şimdi?
ve hangi rüzgarda tutmalı nefesi...?

karanlığında...
kara gecede...
bu karabüyünün özeti:

çaresizliğe kayıtlı bir ruh...
yüreğinden kaydı silinmiş bir aşk...!


yok ötesi...

[Terk-i]

Yok ötesi.