[FdLya]

On yedi oldum baba.. on yedi oldum …


Minik kızın büyüdü.. ağlar oldu artık !


Minik kızın sevdi baba, sevdi;


Bırakıp gitti sevdiği… Ben hayata küstüm …


Gecelerce ağladım .. şiirler yazdım !


On yedi oldum baba.. On yedi oldum ….

Bu kadar yük biner mi insanın omzuna bu yaşta ?


Bu kadar çok sever mi insan delice ?


Bu kadar çok hata yapar mı ?


Bi insan bu kadar çok özler mi ?


Ben özlüyorum baba , minik kızın özlüyor !

Vefasızı, vicdansızı, gideni, terk edeni …

Bu feryatlar, bu şiirler, bu beddualar onun için …


Onun için !!!


On yedi oldum baba, on yedi oldum !


Büyüdüm.. Omzuma taşıyamıyacağım yükler aldım ,


Sevdim.. aşık oldum baba, aşık !


Düştüm.. doğruldum.. ve tekrar aynı sahne !


Gece oldu, yine isyanlar kapladı her yanı ,


Gözyaşına dönüştü aniden gülüşlerim …


Hayattan bir payda ben kaptım…


Düştüm.. doğruldum.. yenildim.. yendim.. ağladım …


Ve, tekrar.. tekrar… tekrar ….


Öğrendim baba, öğrendim hayatı, insanları


Sevmenin, sevginin bedelinin bu kadar ağır oluşunu !


Öğrendim….


Öğrendim sevsem de onu yanımda tutamıyacağımı


Zorla kendime bağlayamıyacağımı, kendimi sevdiremiyeceğimi


Anladım, anladım baba !!!


Biliyor musun baba; on yedi oldum …


Miniğin büyüdü baba …


Ağlar oldu artık geceler boyu …!

ßiliyorum baba; insanlar hatalarıyla var bu dünyada… zaman zaman inişler çıkışlar, terk edilişler yaşıyor insan… ve ben daha küçüğüm ; biliyorum yaşayacağım çok şey var hayatta ! Bunlar hayatın, hayatımın bir bölümü… Daha çok inişler, çıkışlar yaşayacağım, biliyorum…

ama ben on yedi oldum… Biraz daha büyüdüm, biraz daha kendime geldim …!!