[FdLya]

25.03.2007



Rayların gıcırtısını, çıkan alevi,kıvılcımı,çığlıkları duyuyor musun _ ?
Binlerce tonluk, yüz binlerce tonluk yük,
Ve öfke,kızgınlık, hız..Sinir…
Gecede yankılanıyor rayların feryadı,çığlıkları !
Vagonlarında taşıdığı özlemi nefreti,kini..Sevdası…
Bir öfkeyle,sinirle,kızgınlıkla..Hışımla gidiyordu…
Bu koca şehri..Büyük sevdayı, bu geceyi ;
Geride izlerle,gecede yankılanan feryatla,çığlıklarla ,
Özlemle sevgiyle,aşkla terk ediyordu !...
Rayların gıcırtısını,çıkan alevi,kıvılcımı,çığlıkları duyuyor musun_?
Raylar ağlıyordu…
Üstünden geçen sevdayı,ağırlığı, öfkeyi ,yükü kaldıramıyordu !
Her teker değişinde sızlıyordu,
Her siren sesi duyuluşunda feryat ediyordu…
Bu koca şehri,ağlayan rayları,bu geceyi,büyük sevdayı ;
Geride yankılanan siren sesiyle terk ediyordu….



Rayların gözyaşları ;
Akıııp gidiyordu…Çaresizdi, faydasızdı.. !
Canı acımıştı bi kere, yanmıştı,vurulmuştu, acıyla geçilmişti üzerinden
ßinlerce tonluk yükü taşımıştı,ezilmişti altında
dayanamadı bi anda böyle çekip gitmesine..Acımasızca geçmesine…
Raylar şahitti deli Sevdaya ,
El ele tutuşmaya, sarılmalara, ağlamalara ve yağmur altında ıslanmaya
Dökülen gözyaşlarına.. .
O aşkla üstlerinden geçilmesine,yürünmesine
O karanlık gecede bir yıldızlar
Bir de raylar şahitti deli sevdaya !
Artık yoktu el ele dolaşacak olan sevgili yoktu ,
Ağırlığını koyarak,nefretiyle, hızıyla çekip gitmişti bu koca şehirden !
Çekiiip gitmişti şahit olan rayların üzerinden..
Rayların,gıcırtısını, çıkan alevi,çığlıkları duyuyor musun _?
Ya gözyaşlarını görüyor musun _?...



Raylar ağlıyordu sevgili gidişine..Raylar ağlıyordu !
Feryat ediyordu..İsyan ediyordu,beddua ediyordu…
Duyuyor musun rayların çığlıklarını _?





……O gece boyunca hiç uyumadım sevgili…bilirsin sende; evimiz yakındı istasyona… gece gündüz dinlemez buluşurduk istasyonda… ve trenler.. Raylar ! raylar şahitti aşkımıza… Gittiğin günden beri; yankılanan siren sesleri,her ray sesi hatırlatıyor seni bana ! seni değil galiba, amansız gidişini… hiçbir şey demeden gidişini hatırlıyor bu yüreğim.. her siren sesinde, her ray sesinde burkulur yüreğim ! gözlerim dolar.. amansız gidişin gelir aklıma,sana geceler boyunca döktüğüm gözyaşım… Belki belki gelir düşüncesiyle kalkıp kalkıp baktığım pencerem… ßozulan yatak,gözyaşlarımla ıslanan yastık ! Hepsi hepsi seni hatırlatıyor bana ..!



O geceden sonra uyku haramdı bana sevgili, sensiz bu koca şehirde uyumak haramdı, hatta nefes almak.. hatta sensiz bu boş raylara bakmak.. Sirenleri dinlemek, gezmek rayların üstünde… hepsi hepsi haram bana vefasızım ! Gitmiştin vefasızım, gitmiştin ;beni de o geceyi de yasa boğmuştun.. Rayların feryadı, kalbimin atışı hiç önemli değildi senin için… Sensiz geçen trenleri, uğurlanan yolcuları izlediğimiz pencereden bakmak bile haram vefasızım.. o evde yaşamak, istasyonu gösteren, çerçeveleyen odada yaşamak artık bitiriyor,tüketiyor beni..
Artık buradan, bu koca şehirden.. ßu koca özlemden,nefretten wageçme zamanı !




Bundan sonra rayların sessizliği kapladı evreni…
Ne tren sesi, nede rayların ağlayışı…
Koca bir nefret geride kalan.. koca bir öfke.. koca bir sevgi !
Bambaşka güneşler doğuyor gönlüme; bu şehirde !
Başka hayallerle süslüyor beynimi gece !
Koca bir direnişten sonra; unutuldu rayların gözyaşları…
Duymuyorsun değil mi vefasızım sesimizi_ ? duymuyorsun _?
Duymuyorsun rayların sessizliğini …!




Şimdi sevgili ayrı ayrı yolcularız bu istasyonda.. Penceremde siyah bir tül.. Ayı ayrı yerlerde iniyoruz.. Ayrı ayrı bakıyoruz raylara… aynı hayatın,ayrı ayrı yolcularıyız sevgili bu istasyonda… Yine çevir bir bak sevgili istasyonun karşısındaki eve; yıkık,çökmüş… Ne o pencere.. Nede siyah bir tül ! Sadece bir harabe…

Söyle sevgili; raylar,istasyon,trenler aynı mı_? Onlarda mı harabeye döndü yoksa_? Onlarda mı çöktü ?