[FdLya]

'çocukça aldandım Bir vefasıza,
O beni bıraktı karanlıklarda..’

Çocuktum gerçekten de ; sandım ki sende seviyorsun beni, sandım ki hayallerimiz gerçek olacak…bırakmayacağız birbirimizi… Ah ! Ne kadar da çocuksu hayallere kapılmışım, ne kadar da kapılmışım askın büyüsüne..!




Sandım ki sevgili; seviyorsun beni, beni ‘Çocuk Kalbimle’ kabul ediyorsun…Sandım ki; oynamıyorsun benle, yalanlar söylemiyor, oynatmıyordun beni.. iste sadece sanıyordum..ama oynatıyordun, duygularımla oynuyordun.. Sandım kı; özlüyorsun beni,ama anladım ki özleyen sadece benmişim, sadece seven, askla, sevgiyle kıvranan benim Çocuk kalbimmiş…anladım kı, kan ağlayan, sızlayan, ağrılar korkular içinde yatan benmişim, senin tabirinle benim ‘Çocuk Kalbim’miş !




Sandım ki, kurduğum cümleler sadece bana ait değil.. Bir ortağı var..!Kalbimin bir ortağı var sanıyordum.. İnanıyordum.. Sanıyordum ki; beni kaybetmekten korkuyor, her gecen gün biraz daha seviyor..!oysa ki hayaller içinde olan benmişim.. Kendimi,’çocuk yüregımı’de kandırmışım…

Sandım ki;
Gecelerime,güneş olup doğacaksın,
Kışları beni ısıtacaksın sımsıcasık koynunda
Rüyalarıma gireceksin..özlemim olacaksın…
Rüzgar olup gizliden gizliye öpeceksin beni
Saclarımın arasında kalacaksın
Kulaklarımda en anlamlı tiz olacaksın….
Rüzgar olup saracaksın bedenimi..!
Sandım işte..sandım….!





Sandım ki sevgili, en yalnız günlerimde en anlamsız zamanlarda bende olacaksın, yanımda olacaksın ! Benim her daim güneşim olacaksın…Ama sen vefasız; beni hiç acımadan karanlığa ittin… karanlığa bıraktın beni…Sandım ki; kurtaracaksın beni bu karanlıktan, sandım ki tutup çıkaracaksın beni…ama yine çocuksu hayaller, çocuksu cümleler..! Sen, şimdi; ßiraz daha büyümüş, ßiraz daha acımasız, ßiraz daha vefasız olacaksın… Kim bilir sevgili, daha kaç kişinin canını, kalbini kıracaksın… ve sonunda ‘çocuk kalbin’ dayanamadı diyeceksin! Yıkacaksın, delice sevenleri..sen şimdi biraz daha büyümüş olacaksın.. ßen ßiraz daha çocuklaşacağım, senin o, büyüyen, acımasız kalbine inat…




Çocuktum.. aldandım duygularıma,kandım…Çocuktu daha yüreğim, daha sevmeyi bilmiyordu…İlk sende tattı..ve sende gördü vefasızlığı, vurgunu, terk edilmeyi…

Sandım ki; sessizliğim de ; bir şarkı olup çıkacaksın karşıma, şaşırtacaksın beni!
Sandım ki;
Şiirlerde; her mısrada, her hecede
Ben, kalbim, sevgim yüklü olacak…
Yalnızlığına dost, sırdaş olacağım !
Her seferinde ; nefretle, küfürle, sevgiyle vurduğun, derdini anlattığın Dört duvarın..Belki Kaldırım(Sokağın bir köşesinde kalan)..Belki şarkıların olacağım…
Sandım işte sevgili..




ßelki; her şeyin olurum dedim, vazgeçilmezinim sandım..ama yine, hayallerin, avuntuların ötesine geçemedim…
Her şeyin olamamışım belli..!
Vazgeçilmezin değilim, olsaydım gidemezdin böylesine insafsızca !
Miniğindim…
Çocuk kalbimi de kabul ettin sandım…
Her şeyin olamamışım sevgili;
Ama HiçBir Şey’in olmuşum Belli !!!




ßeni cocuk kalbimle, karanLığa attın ve gittin !Sen şimdi; büyüyorsun ve gidiyorsun hayasızca !Sandım ki; geri döneceksin pişman olup…Ama yine çocuksu hayaller, avuntular!

[stay_dream]

ßeni cocuk kalbimle, karanLığa attın ve gittin !Sen şimdi; büyüyorsun ve gidiyorsun hayasızca !Sandım ki; geri döneceksin pişman olup…Ama yine çocuksu hayaller, avuntular!

off çok qüsel ßuu yüreqinize saqLıkk .. =(