[Funda]

Biliyorum!
Düzensizliklerimi düzeltmeye çalışmaktan çıkamadım düze.

Çünkü sorgular ağır,
Yazgım, azaptı.

Yokluğun, acının soyadı olacak kadar beynimi tamlar hâlâ.
Şer vaktinde iki gözüm önüme aktı.
Duvarları ısıttım tenin sanarak.

Uyruğu, gözlerin kadar siyah bu yalnızlığın.
‘‘Gel!’’ demeye ses kalmadığından,
Başkasıyla gülmene bile göz yumdum artık.

Emre GÖKCE / Ad
Aşkmeran Kitabından...