[sHeZoFReNiCH]

b[AŞ]lı[KSIZ]


Bu gece konuşmayalım lütfen, Susuşlarımız her şeyi anlatsın
Bu gece sahte gülücükler atmayalım, dibine vuralım bırak ölen ölsün kalan kalsın,

Alsın elimizde ne varsa bu yoktan hayat, yeter ki biz bize kalalım bu gece,
Ya Sonuna kadar yanımda kal, ya bitirsin her şeyi başlamamış birkaç hece!

Git gide bildiğin en uzak şehirlere, git alış ikimizin de olmadığı zehirlere,
Panzehirler yenik düştü bak, Sen bir bilinmeyendesin bense başka bir yerde!

Üşümeyen gülüşlerim vardı benim, içten ağlayışlarım hani şimdi nerde?
Senle öldüler ama elbet bir gün bulurum, siz saklanın, sağım solum önüm arkam sobe!

Düşlerden umuda çeyrek kala,
Düşlerimi düşürdüm, senli yollarda,
Hiç sormadım neydi bulduğun başka kollarda,
Bu aralar gülüşlerim tesettürlü,
Hüzün dekoltem ise gereğinden fazla…

Dağlarda sevmiştim oysa seni ben,
Dimdik, güçlü, doruğu olmayan dağlarda,
Oradaki yarlardan mı düştün yoksa sen,
Yoksa eski yaralarıma mı gizlendi her giden?

Ve şimdi git gözlerimin içine dalmadan,
Kelimelerini kurşuna dizip susarak git,

Gitmeyi becer ya bir kerede, mesela vur sırtımdan,
Adı ayrılık olsun, git ve öl o anda, bende o anda bit,

Kan ağlamakta şu anda içimdeki velet,
Dışımda kahkahalar atarken bu suret,

Artık konuşma sırası bende şiirlerim oldu buna tesir,
Ben suskunluğumu uyutmaya gidiyorum, Sen cümlelerini emzir!...

K.Fatih ARICA