[sHeZoFReNiCH]

Ne Kadar eksiktik hayati yakalamakta , hep arkadan takip edebildik onu ve hayatin bizle arayi açtigi zamanlarda hep acilarimizla bas basa kaldik!Kazanani söylemeye gerek yok herhalde,bizi satan hayat,kazanan acilarimiz kaybedense biz,ama her kopan,her kaybettigimiz parçamizda biraz daha olgunlasan yine biz!

Her terk ediliste,her satilista,her yalniz kalisimizda biraz daha kendimiz olmadik mi?biraz daha bizi bulmadik mi ?

Beklide bedeli bu olgunlasmanin,insanin kendi kisiligini bulmasinin gizemi yasadigi acilarda kaybettigi parçalarda sakli!Belki de parçalana parçalana içimizdeki öze ulasacagiz!

Ve ne olursa olsun unutmayin ki,hayatla kazanmayi hiçbir zaman basaramayacagimiz bu yarista hayat Hep kendini yeniler.Sever hayat insanlara tur bindirmeyi,her yanimizdan tekrar geçisinde,bize her tur bindirisinde ondan,bizi acilamizla basbasa biraktiginda kaybettigimiz parçalarin bedeli olarak yeni parçalar çalabiliriz!(epey uzun bi cümle oldu farkindayim )Çünkü her kaybedis biraz daha olgunlasmak ve biraz daha olgunlasmakta yeni bir kazanistir aslinda.

O yüzden acilarinizi sevin arkadaslar,çünkü siz onlar sayesinde kendiniz olursunuz,onlar sayesinde içinizdeki özü biraz daha bulursunuz!

Ve basarmaya çalisin hayattan parçalar çalmayi,koparmayi,eger basaramazsaniz hep acilarinizla yogrulursunuz,ardindan da çürürsünüz çünkü bu kadar olgunlasmayi kaldiramaz ruhunuz!...


K.Fatih Arica