[Funda]

YaLnızım..AlışıLması güç,anlaşılması zor bi yaLnızLık benimkisi..KaLabaLıkLar içinde biLe yaLnız kalır ya insan,ya da içinde o kadar büyük bi acı wardır ki.. Ruhun üşür ! AnLatamazsın ki kimseLere.. AnLatsan da anLayabiLirLer mi? Yarana kim,nasıL iLaç olur? Çok öncelerde,biri geLdi ansızın,kapımı çaldı... Açmadım,açılan bütün kapıLarı yüzüne kapadım ! NasıL biLecektim ki denemeden beni mutluluğa götüreceğini? Ewet,denemeyi göze aldım we açtım tüm kapıLarı daha sonra,yüreğimi,tüm sırLarımı...GözyaşLarımı siLdi önce.Kanayan yaralarımı iyileştirdi...Hani kuşLara anneLeri önce uçmayı öğretir,herşeyi öğrendiğine inandığı zmnda içgüdüsel olarak bırakır gider ya...O da gitti herkes gibi...Yarım kaLdım...

AsLında,
Ben hep yarım kaLdım...
Ben hep yaLnız kaLdım...

YaLnızLık bu kadar koymazdı insana..Allahım ne oluyor bana ? "AŞK" denen şey neden bu kadar canımı acıtıyo ? Neden bir insanın yokluğu beni karanlıklara sürükLemek zorunda ? Yüreğimin parçalandığını hissediyorum,içten içe ama yavaş yavaş..Her gün biraz daha azalıyorum sanki..GeceLeri uyku denen şey bana çok uzak ! UykuLarında kabusLar,karabasanlar.. Ve yalnızlık en çok başını yastığa koyduğun zaman kendini gösteriyo.. Huzursuzluk... BoşLuk hissi...
En acısı da,bir başkasının yüzüne gülerken,ardından kendi içine akıttığın gözyaşlarını görmek... RoL yapmaktan nefret eden ben.. Başkasını üzmemek için gülümsüyorum.. İnsanLara gülüyorum,resimlerde gülüyorum ! Bu nasıL bi mantıktır ya ? Gülüyorum,çünkü kendimi bir an önce toparLamam lazım,gülüyorum çünkü sevdikLerimi daha fazla üzmemem Lazım..Sewdiklerim ya ! Benimde sewdikLerim war eLbet ! AğLadığımda üzüLen,derdimi payLaşan.. ÖyLeyse bu yaLnızLık hissi neden ?