[Funda]

Ey Sevgili..!

Seni sevip sevmediğimi söylemeyeceğim. Ama sevgiyi öğretebildim sana sanırım_? [ne kadar öğretilebiliyorsa..]

Dilerim kalbine kalbimden verdiğim şey yüreğinde yeşerip meyve verir o zaman.. Böylece ne sen bende kaybolacaksın, ne de ben sende.!

Sen beni kendinde, ben seni kendimde bulmuş olacağım. O zaman hiç ayrılmayacağız.

Sakın sevgimle seni tuzağa düşürdüğümü sanma.

Sevgi hayatın hem çekirdeği hem de meyvesidir.!
Bir ağaç, meyvesiyle seni kendine çağırıyorsa bu bir aldatma sayılmaz.
Unutma ki ağaç meyvesine çağırır, kendisine değil..!

Ey Sevgili..!

Sen bir sığınak arıyorsun.. Ama ben durulmaz bir fırtınayım.!
Sen kendinin sakini olmak istiyorsun.. Ama ben evrenin sakini olmak istiyorum.!

Sen olmayacak bir barışı arıyorsun.. Bense tüm kötülüklerle savaşmak istiyorum.!
Sen küçücük bir çocuksun.. Ama ben küçükken çook büyüdüm.!

Sen dünyadan kopup yıldızlara sığınmak istiyorsun.. Ben karanlıkları aydınlatmak istiyorum.!

Sen bir ağacın gölgesine sığınıp yaşamak istiyorsun.. Bense ülkemi[yolları aydınlık, insanları ümitli ve huzur dolu olan bir ülke] arıyorum.!

Sen bende kaybolmak istiyorsun.. Ama ben seni kaybetmek is-te-mi-yo-rum.!!!

Sen susuyorsun.. Bense haykırıyorum.!

Sakın unutma:

Kalbim paylaşılamayacak kadar senindir.Seninle bile.

[ Ama bilmiyorum sen bu kadar bende misin_? ]

Lütfen kendini ara..Beni değiL_!