[Funda]

Kurgusu idama mahkum cümlelerin inadına, seni gözlerime hapsedişimle güncemde biriktiriyorum umut sözcüklerimi. Biriktirdiklerim kasırgam oluyor ve yaşanması geç kalınmış başkaldırmalarıma sürükleniyorum bir bir…
Varlığın en asi yanımı sinsice dürtüyor. İçimde seni bir kaza kurşununa kurban etmek isterken hilekarlığım, sana yalancı şahitlik edebilmenin provasında, masumiyetim saflığını savuruyor inatçı ayazlarına. Bir serseri ıslığında savruk notalardan derleme yasak bir beste oluyor adın ve ben usanmak eylemini çıkarıp lügatımdan, dar ve ıssız sokaklarda şafak boyu yol alırken, köşe başlarında içimde çoğalan korkunun mutluluk figüranlarını oynamaktayım hala.

Her gece kanayan bir düş görmekte gözlerim. Gece ki aynı taştan bulutlar arkasına saklar. Gece ki sönmüş yıldızlarını çocukluğuma satar. Bense hiç büyümemişim gibi gecenin sahteliğine aldanırım ve ben hep geceye ağlarım.
Sen en iyisi mi hiç bulaşma ellerime! Gerekliğini saçma yanılgılarının kemirdiği, fikrime yenik sözlerini kusma avucumda son kalan ihanetine! Bırak da yıkılası kederlerime sürülsün bu beden ve ben her sürgünümde tekerrür eden pişmanlığımın kokuşmuş nefesini soluyayım doya doya! Bir hamlede devirip kahkahamı, ezilmişliğime arka çıkayım.

Kaybedişimin baharı, kazanışımın hazanı olsun tutarsız mevsimlerim. Seni sevsem ne fark eder ki? Değil mi ki ben, hakikatliği yitirilmiş tebessümlerin uyduruk aşk masallarında hep başroldeyim!
Ey nefesimin ve nefsimin çözülmeyen kargaşası ! Gözlerini bir düşledikçe aldırmazlığına düşüyorum bin kere… Düşlemek ve düşmek sonbaharlarından miras, kalkmayı bilmediği için sürünmeyi dost edinen dizlerime.
Sen de bilirsin yar! Acının tarifi yoktur, aşkın tarifi olmadığı gibi… Ve ben aşk gibi değil, acı gibi devrileceğim bekleyişlerimin ensesine. Her acıyan yanım sen olacaksın.

Nasıl olurdu senli yanlarımı dizebilmek ecelin ipine ve zaferimin pişkinliğiyle tövbesizliğe sığınabilmek … Kırlangıçlara özenti göç özlemini tadabilmek, özlemeyi bilmeden. Ve gölgeni güneşe çalabilmek bir öğlen vakti.
Oysa kalman gecemin ağrısı ve bir yıkılışın yankısı beynimdeki uğultuların!
Yarım kalan ibadet sancısı seni sevmek! Adına dualarım beş vakte çıkalı beri seccademde günah telaşı oldu gözlerin!
Sen susmalara devam et. Zira konuşman her hecende senli heveslerimin eşkıya hüznüme yenik düşmesi demek yokluğuna eş sükutun ile sokak sokak yağmala huzuru kaybettiğim bu kenti. Ölümün gerçek yüzü korkutmasın seni bil ki vakit, seni kentime gömme vakti! ….

[ALaGüL]

Yazdıkların bana iyi geliyor,her cümlende kendime ait birşey buluyorum çünkü...Canımsınn o güzel yüreğin hiç susmasın emi FundaM