[Şeb-i İfrad]

5 Ekim: Bugün varedildim. buradayım. varım. müthiş bir duygu bu. varoldugumu henüz annem ve babam bilmiyor .Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. ama ne de olsa ben benim. Varım yaa! bu bana yetiyor. henüz bedenim belli belirsiz. yüzüm yok ama varlıgımı ve benliğimi hissedebiliyorum. bir kız olacagım ve baharda çiçekleri seveceğiö.

19 Ekim: biraz büyüdüm. kımıldamam mümkün değil. annem henüz farkında degil ama onun kanıyla besleniyorum. kalbini dolasıp gelen sıcacık kan bana geliyor. beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissesdiyorum. annem beni çok sevecek annem için güzel br sürpriz olacagım.

23 Ekim: hiç göremediğim bir el agzımı biçimlendirmeye basladı. dudaklarımda onun dokusunu hissediyorum. bu elim dokundugu yerler dudagım damagım oluyor. düsünün bir yıl sonra bu elin dokundugu yerde güller acacak gülecegim.dıdagımdan ve dilimden sözler dökülecek.herlahde önce anne diyecegim. anne duyuyor musun beni. seninle konusacagım sana gülecegim. kimilerine göre hala daha var degilmisim.nasıl olur. varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya... hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. öyle degil mi annecifim. ah bir konusabilsem...

27 Ekim: bugğn pek mutluyum. içimde tatlı bir kıpırtı başladı. artık bir kalbim var. kalbim atmaya basladı. hayatım boyunca böyle arıp duracak. sevgilerle dolduracagım kalbimi. tıpkı annemin ki gibi... annem bedeninde ikl kalbin birden attıgını bilseydi ne kadar sevinirdi. duyuyor musun anne.

2 Kasım: hergün biraz daha büyüyorum. kollarım ve bacaklarım da sekillenmeye basladı.hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacagım seni annecigim. su ayaklarım da tamamlansında beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. belki birlikte okula gideriz.

12 Kasım: ah evet.. bunlar... bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. aman allahım parmaklarım da cıkmaya basladı. bunlarla çiöek toplayacagım.annecigim orada mısın. ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: oh nihayet annem doktora gitti. burada oldugumu ögrendi. yasasın.. doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. ultrason diyorlarmıs resmimi bile çekti. seviniyor musun annecigim... seneye kalmaz kollarının arasında olacagım.

25 Kasım: artık babam da burada oldugumu biliyor.fakat henüz kız oldugumun farkında degiller. onlara sürptiz yapacağım.

10 Aralık: bugün yüzüm tamamlandı. artık iki güzel gözüm bir küçük burnum dudaklarım ve yanagım var. .. anneme benziyorum galiba...

13 Aralık: artık cevreme bakabiliyorum.etrafım cok karanlık ama olsun. yine de mutluyum. yasıyorum ve varım. kısa bir süre sonra annecigim babacıgım sizin yüzünüzü görecegim. tanısacagız.. mutlu olacagız... gülüşeceğiz...

24 Aralık: kulaklarım daha iyi duyuyor artık. annecigim senin kalbinin seslerini duyuyorum. benim kalbimin atıslarını da sen duyabiliyor musun. hatta sesini bile tanıyabiliyorum. sesin ne kadar tatlı... benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim. sen de beni özlüyorsundur mutlaka... beni koklayacaksın çok seveceksin değil mi...

29 Aralık: anne burada bir şeyler oluyor.doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... sen acı çekiyor gibisin. kalp seslerin değişti. sustun.. benimle neden konuşmuyorsun anne. anne.. anne... anneciğim... yüzümde soğuk bir şey hiissediyorum. Anne yüzümü parçalıyorlar.. Anne bir şeyler yap... Anne... Kolumu çekiyorlar anne... Canım yanıyor annee... Anne... Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne... Anne kalbimi parçalıyorlar... Anneciğim... Anne... Anne...Ahh...Ahhh


Kürtajınız tamamlandı hanfendi... geçmiş olsun...
:sad3.gif:

[zizi]

ay çok güzel ya

[Funda]

bunu daha önce okumustum cok acı bişey yaa içim cızz ettı derler ya aynen öyle oldu valla..