[Funda]

Bir sevdanın teşhisi nasıl koyulur?
Ve ilk müdahaleyi kim yapar?
Hangi acile sığar büyük bir yalan?
Ve kim daha çok inanır uzun bir ömrü olduğuna?
Bu hastalıklı illet, kime, niçin mutluluk verir?
Sonu ölüm değil midir?
Yaşamın en ince dalını tutmak söyle hangi aklın eseridir?
Bu acı soluklu masal, fazla gerçek...
Bu yara, “yar”a fazla olsa gerek...
Hani “aşk”tın sen?...
Gitmek yakışır mıydı aşka?
Ya yarımlık yaraşır mıydı bir ucra sevdaya...

Uzun, derin, dipsiz kuyularım var artık,
Gönlümü bile sığdıramadığım...
Bu çelik duvarların mimarı, hangi düşte asılı kalmıştı?...
Sığıntı aşklara gebe bir düş,
Ellerime batardı gül niyetine...
Şimdi çekip gitmek sana ne kadar çok yakışıyorsa,
Benim üzerimde de o kadar son moda...
Nasıl değmesin şimdi ellerim, bir bıçağın ucuna?

Bir palyaçonun düşlerini bilemezsiniz,
O ağladığında siz göremezsiniz..
Düşümü sürüyorum palyaçonun ardından
Sırf çirkinliğine gülsün diye, iz sürüyorum
Çirkin düşlere gıybet olsun diye,
Güzel bakışlı düşümü engin dehlizlerde yüzdürüyorum...
Yaşam kalıntısında doğru bir “düşsürüm” yaşamıştım, biliyorum.

Yankısı susturulmuş bu öykünün,
Bir kimliği yok;
Ziyadesiyle “yürek hasarı”...
Münzevi kentliydim artık,
Sarhoştum; kalabalıklarda, hazan yalnızlığımla...
Günahtı biliyordum, ama yüreğimi kanatarak,
Bir günaha gönlümü hibe ediyordum...
Dinlenmekte olan ruh, yolculuğunun en deli virajındadır aslında
Ve kimse bilmez...
Sevilen bilmez,
Seven ise sevmekten bi haber ;
Ömrüne yakışır bir yalnızlık biler...

Toprağın üstünde yürümeyi bilmeyen ,
Toprağın altında nefes alabilir mi ki; “yana” “yakıla”
Nasıl ebediyetinin ufkunda gezinebilir,
Hiç sordunuz mu yanana?...
Bir ölünün yanaklarından süzülen yaşa dokunabildiniz mi ya da?...
Soluk almak gittikçe güç geliyor,
Bir acil bulun ve bırakın oradaki boşluğa beni...
Kan kaybı büyük bir yanılgı...
Yürek kaybı öldürür, öyküsünü silen yazarı...

Ne kadar hayaldin yar, yoksa sen kıyametim miydin?


Gülay SAĞLICAK
18.03.07
22:44