[Funda]

Bu ayak sesleri de ne böyle

Bu yüksek ses, bu yüksek telaş…

Biri geliyor olmalı…

İşte aşk, aşkın ayak sesleri bunlar…

Aşk buydu;

Beni uyutmayı öğreten,

Düş görmemi sağlayandı…

İçimdeki kuraklığa, kıt kanaat geçinmeyi,

Serap misali dindirendi…

Bir görünüp sonra kaybolanda…

Endişenin ve merakın en tatlısını yaşatandı.

Suretimi aynalar olmadan da bana gösterende…

Gözüme göz, dilime dil, elime eldi…

Yüreğimin çarpan, inim inim inleyen yanıydı…

Güneşin yüreğimi yumruklarcasına,

Bana sonsuz kudretiyle ışık saçan, şevkatiydi…

Aşk ise sendin…

Bir düş gördüm ben…

Düşümde o eşsiz mucizeyi…

Mucizemdin…

Bense yüreğinin kıyısında,

Büyük dalgalarla boğuşan,

Minicik bir kum tanesiydim…

İsterdim ki yüreğin benim “ada”m olsun…

Yüreğine sımsıkı sarılmak istedim o an.

Mucizeler…

Evet, mucizeler vardı.

Ben düşümde gördüm,

Mucizem vardı benim…

Kim ne derse desin o vardı ve benimleydi…

Mucizeydi…

Aşk mucizeyi kıvrak bir hareketle,

Düşe yazdı…

Aşk mucizeye “düş”tü…

Ne çok bekledim visale ermeyi…

Yüreğimi karanlıktan çıkarmanı bekledim…

Günler, geceler, mevsimler boyunca…

Yaramı sihirli bir dokunuşla ,

Sen iyileştirebilirdin ancak…

Sen göz yaşlarımı dindirebilirdin,

Sen yüreğimi sıkı sıkı tutabilirdin avuçlarında…

Bir bilsen ne çok bekledim seni…

“gel ve gör... muhtacım sana…”

Ne çok söyledim avaz avaz,

Sessiz bir çığlıkla…

Neyse, işte geldin…

Farkettim de hayatta olmak çok güzelmiş…

Gökyüzü çok maviymiş,

Ağaçlarda ki yeşillerin sırrı da neydi acaba?...

Gözlerimi yüreğine hapsettirmek çok güzelmiş…

Yüreğimi sana gözüm kapalı feda edebilmek güzelmiş…

İnsanın, sevdanın taa kendisini sevmesi güzelmiş…

Severken düş dilemesi…

Düşün mucize olması…

Mucizenin aşkla buluşması…

Ne güzelmiş…

İyi ki geldin…

Aranan kan sendin…

Gelmeseydin eğer ölürdüm…

Suretine gömülürdüm…

dost diliyor ki; yüreğinizdeki ateş hiç sönmesin…

aşkınız hiç ölmesin...

en müsaitsiz vakitte yüreğiniz aşktan inlesin…

“en mucizevi aşka”

CEM & EBRU

Gülay SAĞLICAK

20 .09.2006