[Funda]

Ahmet Ümit, 1960 Gaziantep doğumlu şair ve yazar.

Gaziantep'e 1960 yılında dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini bu kentte tamamladı. 1983 yılında Marmara Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümünü bitirdi. İlk öyküsünü de bu yılda yazmıştır.
1985-1986 yılları arasında Moskova Sosyal Bilimler Akademisi'nde eğitim gördü. Ahmet Ümit, yazın yaşamına öyküyle başladıysa da ilk yapıtı 1989 yılında yayımlanan Sokağın Zulası adlı şiir kitabı oldu.
1990 yılında bir grup edebiyat tutkunuyla birlikte Yine Hişt adlı kültür-sanat dergisini çıkardı. Şiir, öykü ve yazılarını Adam Sanat, Yine Hişt, Öküz ve Cumhuriyet Kitap dergileri ile Yeni Yüzyıl gazetesinde yayımladı.
1992 yılında yayınlanan ilk öykü kitabı Çıplak Ayaklıydı Gece, aynı yıl Ferit Oğuz Bayır Düşün ve Sanat Ödülü'nü aldı. Bu kitap Ahmet Ümit'i yazın dünyamıza tanıtan ilk kitap olma özelliğini de taşır.
1994 yılında ATV için çekilen "Çakalların İzinde" adlı polisiye dizinin öykülerinin ve senaryosunun yazılmasına katkıda bulundu. Ardından da 1995'te Ahmet Ümit, çeşitli gazete ve dergilerde Franz Kafka, Dostoyevski, Patricia Highsmith, Edgar Allan Poe ve polisiye roman yazarları üzerine inceleme ve tanıtım yazıları kaleme aldı. Kitaplarının tümünde var olan gerilim duygusu ise Sis ve Gece adlı polisiye romanında kendisini tümüyle dışa vurdu. Sis ve Gece Türkiye'de yankı uyandırdı, tartışmalara yol açtı. Yunanistan'da yayımlanarak yabancı dile çevrilen ilk Türk polisiye yapıtı unvanını kazandı. Ayrıca öykülerinden yola çıkılarak Uğur Yücel tarafından Karanlıkta Koşanlar ve Cevdet Mercan tarafından Şeytan Ayrıntıda Gizlidir dizileri yapılmış, Sis ve Gece adlı romanı 2007 yılında Turgut Yasalar tarafından sinemaya uyarlanmıştır.


Eserleri

• Sokağın Zulası (1989)
• Çıplak Ayaklıydı Gece (1992)
• Bir Ses Böler Geceyi (1994)
• Masal Masal İçinde (1995)
• Sis ve Gece (1996)
• Agatha'nın Anahtarı (1999)
• Kar Kokusu (1998)
• Patasana (2000)
• Şeytan Ayrıntıda Gizlidir (2002)
• Kukla (2002)
• Beyoğlu Rapsodisi (2003)
• Aşk Köpekliktir (2004)
• Başkomser Nevzat, Çiçekçinin Ölümü (2005)
• Kavim (2006)
• Ninatta'nın Bileziği (2006)
• İnsan Ruhunun Haritası (2007)
• Olmayan Ülke (2008)
• Bab-ı Esrar (2008)

Ahmet Ümit - "Aşk Köpekliktir"

"Aşk'ı olan, ar'ı, namusu neyler..." demiş Yunus EMRE...

Korkunun üstüne gitmeden korkuyu yenemeyiz, bu psikolojik bir söylemdir ve oldukça bilimsel bir eylemdir de ayrıca... Aşk’tan korkmak, kaçmak, yakalanmamaya çabalamak için mücadele çoğu zaman hüsranla sonuçlanır. Aşk bir mıknatıs mıdır?

Kitabın başlığıydı dikkatimi çeken. "Aşk Köpekliktir". Bir an kafamda aşkın olumsuzluğu hakkında söylenen bir kaç cümle belirdi. "kaçan kovalanır, az sevmek yerine sevilen olmak acı çekmeyi önler, aşk bir sudur iç iç kudur, aşk insanı öldürmez ama süründürür v.s " ve kitabın başlığındaki "köpeklik" sözcüğünü bir kez daha düşündüm...

Kitap, bir Ahmet ÜMİT klasiği, rengarenk ve aşkın hallerini anlatan on değişik öyküden ibaret. Aşkın olumlu etkilerinin dışında, imkansızı ümit etmenin negatif yönünü gösteriyor. Aşkın göz kamaştıran yansımasının aldatıcılığını, görkemli yıkıcılığını ve her şeyin sonu olduğu gibi bir sonunun da olduğunu anlatıyor...

Aldığım kitapların öncelikle ilgimi çeken sayfası daima önsöz bölümüdür. Kitabın bu bölümünden bir paragraf.

"Rüzgar, sonbaharda hep aynı şarkıyı söyler.Pencerenin camlarında gezinen titreyiş, kasımpatıların gövdelerini okşayan fısıltı, yağmuru hızlandıran deli ıslık, yüzümüzde patlayan haykırış, denizi ürperten mırıltı, kaç renk, kaç çeşit, kaç ton sesi varsa, rüzgar sonbaharda hep aynı şarkıyı söyler...

Takati tükeninceye kadar kendini granit dağlara, buzdan denizlere, sisli ovalara, derin göllere çarpar... Sonra... Sonra birden rüzgarın içi boşalır, soluğu kesilir, gökyüzü ile toprağın arasında öylece durur. Ne yapraklara dokunacak gücü kalır, ne şarkısını sürdürecek inadı ve rüzgar tıpkı bir insan gibi aniden ölüverir..."

Yazarın aşk'ı köpeklikle bağdaştırmasının mantığı ne olabilir diye düşündüm de aklıma şu atasözü geliverdi birden "soysuz sövüldüğü, köpek dövüldüğü yere gidermiş..." katılır mısınız bilmem ama atalar söylediğine göre vardır bir bildikleri ne dersiniz?