[Funda]

Cüneyt Asi Duru Kimdir? - Cüneyt Asi Duru Hakkında.
Hayatın tuhaf merdivenlerinde, değişik basamaklarda oturan, değişebilen, değişime çok açık biridir...Naifdir, kırılgandır bir yandan da sahiciliğe yakın durmak istemektedir, bu durum yaralarını açık yaşamasına neden olmaktadır. Canı sıkılır,kırmızı şarap içer. Mutluluğu arar, aşkı sorar, aşka yatar olmadı aşkla yıkanır. Sokaklarda yaşar çoğu zaman salon adamı gibi görünsede aslında kimseye itiraf edemez ama o bir sokak çocuğudur.Çikolata bagımlısıdır, endorfine aşıktır..evren denen kalın dudaklıyla çoğu zaman hayatıyla ilgili antlaşmalar yapar sonra onları bir öpüşle siler,başka öpüşlere gider, durağanlığı sevmez, hareket etmeli, farklı enerjilerle hayatı koklamalıdır. Halen duyarlıdelişahanefaniler okulunun mezuniyeti surekli ertelenen talebesidir.O Cüneyt Asi Duru'dur herkes gibi ama herkesten farklı...

Çisel Onat Kimdir? (Kendi Kaleminden) Çisel Onat Hakkında
Öyle bir doğumdu ki; her şey o gün başladı. Suyun içinde nefes almaya çalışırken, oksijene alıştım. Gözlerimin rengi lacivertken ela’ya alıştım. Bir tek anne ve babamın sesini duyarken, birden bir sürü cicili bicili, agulu, gugulu sözlere alıştım. Önce süte, sonra çaya, sonra da şaraba alıştım.

Önce her şeyin yakıştığı bir bedene, sonra bedenime uyanı bulamamaya,

Önce kahkahaya, sonra acıya…

Önce iyi arkadaşlara, sonra darbelere alıştım…

Önce her şeyi başlatan kısacık çocuksu öpüşmelere, sonra her şeyi azaltan kadınsı sevişmelere alıştım…

Önce okula sonra hayata,

Önce söylemeye, sonra dinlemeye alıştım…

Önce sobelemeye, sonra gizlenmeye…

Önce düşmeye, sonra kalkmaya alıştım.

Önce beni uyutan ninnilere, sonra beni inleten şarkılara alıştım!

Önce beni sevenlere, sonra sevmeyenlere de alıştım!

Önce evlilik yıldönümlerine, sonra boşanma yıldönümlerine,

Önce anne-babama, sonra sevdiğim adamların anne-babalarına alıştım,

Önce rüyalara, sonra kâbuslara,

Önce sığ sulara, sonra derinlere,

Önce bisiklete, sonra yayalığa alıştım!

Önce aşılara, sonra uyuşturanlara alıştım,

Önce suçiçeğine, sonra ülsere alıştım!

Önce başarıya, sonra yenilgilere alıştım,

Önce kendime, sonra aynadaki halime,

Önce delikanlılığa, sonra dengeye,

Önce hayatıma, sonra dünyaya alıştım!!!

***
Bu aralar yine en çok Sezen dinliyorum. Yazmaya çalıştığım kitabımı her gün baştan okuyorum. Sadece önünden yunusların geçtiği bir çay bahçesine gidiyorum. Bitmeden önce ilk defa hiç kaçırmadan sadece ‘BIÇAK SIRTI’nı izliyordum. Bu ara çokça ailemi özlüyorum. Ölen anneannemi bir de! Ölmesinden korktuğum herkesi!

***

Şu hayatımın tam ortasında duran herkese;

İlk kişiden sonuna kadar, herkesin ben de bıraktığı bir şey var. Ben yeri geldiğinde yazıyorum. Kimseye iyi ki varsın demedim. Demeyeceğim de! Büyü bozulmasın! Hayatımda saat 12’yi hiç vurmasın!

Çisel Onat;
Çevirmen

Bir de kitabı var…

‘SEVİŞMENİN HİÇBİR RİSKİ YOKTUR İÇİNDE AŞK YOKSA!’

Bu bir tezdir, buyurun çürütün!!!

Beni alkışlarınızla değil, size verebildiklerimle gözünüzde büyütün!