[YoLGeZeR]

Bir hüzün var içimde.Ağlasam,ağlasam akıtsam içimdeki zehiri .Yüreğim ağır,gözlerimde yağmur öncesi çöken kara bulutlar dolaşıyor.Ağlasam,ağlasam ,ağlasam duyar mısınız? Bir hüzün var içimde.Ağlasam,ağlasam akıtsam içimdeki zehiri .Yüreğim ağır,gözlerimde yağmur öncesi çöken kara bulutlar dolaşıyor.Ağlasam,ağlasam ,ağlasam duyar mısınız? İçimde derin bir boşluk...Anlamsızlaştıran dokunduğu her şeyi ,bir yan var hüznümün.Ne zaman sevimlidir çocuklar?Ağlayan bir kadın mıdır güzel olan?Saatler,ne zaman çınlar kulaklarımızda?Gökkuşağı diye bir şey var mıdır gerçekten?Yüreğimi kanatırcasına sıkan,boğan bu gizli el de nedir?
Hep mi böyle acımasızdı yaşam?Yağlı saçlarını dağıtıp,dilenir miydi kimsesiz bir çocuk gibi zaman?Dar gelir mi insana kendi vücudu?Bir beden küçülür mü farketmeden?Uçup gitmek varken,kanadı kırık bir kuş gibi yuvasına dönen göçebe kuşları seyretmek ne kadar acıdır bilir misin?Bir derdim var, dinler misin duymadan sesimi?
Zehirli bir sarmaşık,sımsıkı dolanmış tüm ruhumu esir almış.Kurtulmak istedikçe,seni daha da sıkıca sarıyor sanki.Tek kurtuluş sanki teslim olmak.Ya sen öleceksin,sarmaşık yaşayacak,ya sarmaşık ölecek,sen de öleceksin.Varken yok olunmuyorsa ,belki bir çiçek büyür mezarımda,onunla hayata dönerim yeniden.Her doğum ,bir ölümdür aslında.Her ölüm yeni bir doğum.
Hüzün var bu akşam bizim sokakta.En karanlık gecelerin sabahına gebe bir karanlık.Elektrikler kesik,mumlar sönmüş birer birer.Her pencerede kalın,çiçeksiz ,kaput bezine benzer perdeler.Evlerin boyası dökülmüş,çatlak tavanlardan sıcak yağmurlar yağıyor.Balkonlardaki çiçekler solmuş,asma yaprakları sararmış,balkonlardan sonbahar yağıyor evlere.
Sonbahar,git artık,git artık,baharlar gelsin.Çiçekler açsın yeniden.Rengarenk boyansın her yer.Bu hüzün bize yakışmaz,çiçek çiçek şalvarlı kadınlar ümit eksinler dünyaya,bir ümit,bir ümit tutsa yeter.Bir ümit,bir ümit büyüse yeter...


alıntı..