[YoLGeZeR]

Ben şanslıydım...Annem, babam, kardeşlerim ,sıcacık evimiz...Sofrada yemeğimiz vardı...Büyümek için acele ettim
Çocuk kalmış yüreğim

Büyümemiş , büyüyememiş..

Pişmanlıklarım çocukluğuma dayanır,

Eğer bilebilseydim

Bu kadar çabuk büyümek istemez, acele etmezdim..

Küçücük yüreğim aceleci, telaşlıydı

Hayallerimin peşinden gidemedim

Ürkektim ,korkaktım

çekingendim

Annem mutlu olsun diye sevmediğim yemekleri , annemin hatırına yedim.

Tabakta yemek bırakılmaz peşine düşer dediler

Çocuğum ya inanıyorum

Tabağı silip süpürüyorum..

Kızlar sokakta oynamaz dediler

Evlere odalara tıkılıp kaldım

Yaramazlıklar yapamadım.

Bahçedeki incir ağacına tırmanamadım..

Sokakta top koşturamadım , ip atlayamadım

Okulu bir gün dahi kırmadım

Başka çocuklar sokakta top oynarken ben onları pencereden izledim

Elime tutşturulan kitapları okudum..

Okuduğum kitapları rafa dizerken

Gözyaşlarım öykülerdeki çocuklar için aktı

Ben şanslıydım

Annem babam kardeşlerim sıcacık evimiz

Sofrada yemeğimiz vardı..

Büyümek için acele ettim..

Yılları ikişer ikişer atlamak istedim

Zamanla yarıştım , geçmek , önde olmak marifet zannettim

Koştum, arkama bakmadan

Acelecilik ruhumu esir aldı

Geriye dönüp baktığımda keşkeler o kadar fazla ki

İçimi acıtıyor

Pişmanlık derin bir acı

Kanadıkça tuz basıyorum kalbimdeki yaraya

Büyümek ne çok şey öğretiyor insana

Büyüdükçe endişeler artıyor , sorumuluk ağır basıyor

Kaygılar artıyor

An gelir insanın çocuk olası gelir

Zamanın ne çabuk geçtiğini şimdi anlıyor insan

Yıllar önce zaman geçsin diye dua ederken şimdi saatler dursun istiyoruz

Hani deriz ya şimdiki aklım olsa