[YoLGeZeR]

Günlük yaşantımız içinde bir çok işi rutin bir biçimde yaparak günü bitiriyoruz. Bir iş rutin şekilde yapılageldiğinde sıradanlaşıyor. Böylece yaşamımız da sıradan bir şekilde gelip geçiyor. Oysa en azından kendi tecrübeme göre ,yaptığım işe tam konsantre olduğumda farklı bir tatmin duyduğumu hissettim. Odaklanmak hayatımızın her alanında fark yaratıyor. Bir kitabı bütün dikkatinizi ona vererek okuduğunuzda, hem daha iyi kavrıyorsunuz, hem de belleğinizde kalıyor. Dikkatini vermek insan ilişkilerinde de fark yatarıyor. Birini odaklanarak dinlediğimde onunla olan iletişimim değişiyor. İş arkadaşlarımızla, ya da ailemizle günlük sohbetlerimizde birbirimizi tam olarak dinlemiyoruz. Dinlerken, bir taraftan karşımızdakinin anlattığına benzer bir konuyu anlatabilmek için sözünü kesiyoruz ya da vereceğimiz cevabı düşünüyoruz, daha da ilgilenmiyorsak içimizden başka şeyler düşünüyoruz. İnsanların en sevdiği sohbet konusu kendileridir diye bir anekdotta okumuştum. Anekdotu yazan kişi bir toplulukta tanıştığı biriyle, bütün gece onun anlattıklarını dinleyip, arada konuyla ilgili sorular sorarak sohbeti devam ettirmiş. Gecenin sonunda dinlenmekten büyük keyif duyan adam Sizinle sohbet etmek olağanüstü bir zevkti demiş.

Tabii gün içinde karşılıştığımız her kişiye ve her yaptığımız işe odaklanmak mümkün değil. Eğer odaklanmayı hayatımızın odak noktası haline getirirsek bir süre sonra iflas ederiz. Ama en azından bizim için önemli olan konulara ve insanlara gerçekten dikkatimizi verdiğimizde daha iyi sonuçlar alacağımızı düşünüyorum. Dikkatimiz, yeri geldiğinde bir insana verebileceğimiz en işe yarar hediye olabiliyor.

Başarılı sanatçılar, yazarlar, bir buluş yaparak dünyada fark yaratan insanlar, çok sık başarısızlıkla karşılaşmalarına rağmen ilgilendikleri konuyu hiç terketmemişler. Bunlar da odaklanmanın en bariz örnekleri herhalde. Geçen gün internetten gelen bir klipte tek bacaklı bir balet seyrettim. Bir kolunun altında koltuk değneği taşıyor.Partneri ile öyle bir gösteri yaptı ki, izlerken gözlerim doldu. Kendini bir işe kaptırıp hiç vazgeçmemenin getirdiği sonuç hayranlık vericiydi.

Herkesin içinde bu gücün olduğuna inanıyorum. Hele bir de yaşamımızda fark yaratacağını düşündüğümüz kişilere ve işlere odaklanırsak alacağımız sonuçlar yaşamımızı etkileyebilir. Yaşam içinde aldığımız yol süresince bütün yapmaya çalıştığımız da olabildiğince dolu ve tatminkar yaşamak değil mi?