[YoLGeZeR]

Orda bir şehir var, Akdenizin incisi bir adada. Portakal çiçeği kokan bahçeleri, yosun kokan sahilleri, saksılara festikan eken köylü güzelleri, yasemin kokan başkenti.. Şehir sustu , sonbaharın gölgesi düştü üstüne

Ayrı düştü yaseminlerinden de anlatamadı derdini kimseciklere

Kaç şehir daha vardır yasemin kokan , yaseminle özdeşen..

Sokaklarda kurumuş yapraklar , sarı , kahverengi, mor ,kırmızı nesli tükenmekte olan kurumuş yasemin çiçekleri , uçuşmakta , rüzgar önüne katmış savrulmakta.

Yasemin kime anlatsın derdini , kimi yargılasın , kimden sorsun yaseminleri

Eskiden yasemin kokan sokaklar yasemin kokusuna hasret kaldı da duyan yok çığlıkları

Çocukluğumun yaz akşam üstleri , mahaldedeki çocuklarla bahçedeki yasemin leri toplar akşam eve gelecek babamız için ipliklere dizerdik Hergün yeniden yeniden..

Fakir mahallelerden gelen çocuklar harçlıklarını çıkarmak için yasemin toplar , dizer yaz akşamları yazlık sinemaların önünde meraklılarına satardı.. Sinema başlamadan önce , sinemalar önünde satıcılar toplanır , illede Orhan Gencebay şarkıları çalardı.

Şehrin yüzü değişti

Kokusu artık tanıdık değil , bir yabancılaşma var Eski bildik simalar yok artık..

Ne mahallenin dondurmacısı , ne çavuş dedesi nede korkup kaçtığımız torbalı mahalledeki çinganeler ne kıvırcık teyze nede at arabalı Cin dede

Sokaklar bildik sokalarda değil artık

Kız lisesi vardı bir zamanlar Bina var ama okul değişti .Hani bir şarkı var ya ..Bütün kızlar toplanmış ..toplanmış..

Öylesine bir okul.

Katı kuralları disiplinli bir okul, amaç sadece okumak ve üniversiteye gidebilmek Yok öyle kaytarmak , okuldan kaçmak , Hiç kimsenin aklından geçmezdİ okulu ekmek , kaçmak

Okulun giriş kapısında bir adam dergi mecmua cep fotoromanlar satardı..Harçlıklardan biriktirilen paralar cep fotoromanlarına yatırılırdı.. Cep fotoromanlarda bir adam vardı , öylesine yakışıklı öylesine yakışıklı bütün kızlar ona aşıktı.. Bu yakışıklı prensin adını herkes ezbere bilirdi..de tek kelime İtalyanca bilmezdi.. Bizim yaşlarda olanlar onu anımsayacaklar , Franco Gaspari canım bizim Franco..Bu şehre Franco gelmişmiydi ?

düşlerden hiç gitmemiştiki.

Meşhur kuğulu parkın , önce mudavimleri değişti sonra adı Kuğularda yok artık .Bir zamanlar erkek öğrenciler öğle paydosunda orda toplanır , kız lisesinden çıkcak kızları görmek için yol boyunca dizilirler kızları süzerler sadece laf atarlardı

Şehir yorgun düştü , kirlendi ,kalabalığa karıştı , kendi kendini unuttu.. Birileri onu talan etti

Şehir boyun eğdi değişimlere , dili olsaydı neler anlatırdı.. Ne badireler atlatı , düşman kurşunlarına, havanlarına bombalarına hedef oldu da teslim olmadı..

Bahçeli evleri yıkmışlar , bahçeler talan , toprak öksüz , yaseminler yetim yaseminler öksüz , yaseminler kurumuş.Yerlerine koca koca apartmanlar dikmişlerde , yaseminleri köklerinden ayırmışlar.

Şehrin kokusunu çekti içine , o eski kokuyu aradı , anımsamaya çalıştı. Hafif bir esinti belli belirsiz bir yasemin kokusunu ona getirdi.Belli ki uzaklarda bir yerlede bir yasemin ağacı vardı.. Daha derin bir nefes aldı, istedi ki ciğerleri o eski kokuyu alsın.Bildik , tanıdık ,bir şeyler aradı . Aldığı koku hiç tanıdık değildi..Çocukluğunu anımsamaktı gayesi , Sanki yasemin kokusunu hissedebilseydi , duyabilseydi çocukluğuna dönecekti