[YoLGeZeR]

Herkes kendi dengeleri içinde gelişecek, büyüyecektir. Bizden bir şey istenmediği sürece yaşamı, olanı olduğu gibi kabullenip, her varlığın kendini ifade etmek için gösterdiği mücadele ve çabayı takdir etmeliyiz. Aksi halde bireyde başlayan denge bozukluğu tüm evrene yayılır. Cehenneme giden yol iyilik taşlarıyla döşelidir.

Yardım etmek iyi insan olmanın temel duygusudur. İyi insan olmak önemlidir, İyi insan başkalarından onay görür, takdir edilir, daha çok sevilir, daha çok sayılır. Başkaları iyi desinler diye kendilerini paralayan, kurban eden insanlar vardır. Tek dertleri başkalarının onlar için ne dediğidir. Kendilerini dış dünyadan aldıkları geri bildirimlerle iyi hissederler. Ölürken onlar için iyi insandı desinler !... Bu çok mühimdir bazıları için...

Oysaki hiç düşünmüşlermi iyinin karşıtı kötüdür. Zıtlıkların olduğu dünyamızda iyilik yaparken vermeye çalıştığımız mesaj nedir ? İyilik yapacağım derken bazen kötülük yaptığının hiç farkında olmaz insan.. Çünkü iyilik yaparlarken gerçek niyetleri farklıdır. Çoğu kez de bunun bilincinde değildirler.

Örneğin ebeveynler çocuklarını yetiştirirken onları korumak adına, onların iyiliği için onlar adına bir sürü kararlar verirler, onların seçimlerine kendi deneyimlerinin sonuçlarıyla yaptıkları genellemelerle karışırlar, herşeyin en iyisini onlar bilirler, çocuklara gerçekten ne istedikleri pek sorulmaz. Şüphesiz anne ve babalar çocuklarının sorumluluklarını aldıkları için böyle davranmaları onlar için en doğrusudur ancak çocuklarda birer birey olmaya adaydırlar ve kendilerini ifade hakkına sahiptirler. Çocuklar kendilerini ifade fırsatı bulamayınca birey olabilme şansınıda kaçırmış olurlar. İlerleyen yaşlarda bunun farkındalığına varırlar.

Birde mükemmelliyetçi tipler vardır. Onlarda her şeyin en iyisinin olmasını isterler. Bu nedenle aşırı kontrolcu yapıları ile her şeyi kontrol etmek arzusundadırlar. Etraflarına pek güvenmezler, hatta bazen öyle güvenmezlerki etraflarındaki insanların yapması gerektiğini de onlar yaparlar. Bunun anlamı ben iyiyim, sen kötüsün. Özellikle ikili ilişkilerde bu durum ilişkideki insanlardan birinin kurban yada isyankar olmasına neden olur. Bu tarz ilişkilerde gelişim yoktur ve taraflardan kurban olan ya depresyona girer yada saldırganlaşır. Kimi zaman da bu durumla baş edebilmek için alkol , uyuşturucu kullanma eğilimi gösterirler.

Bazıları vardır onlardan birşey istenmeden yardım için atlarlar. Onları reddetseniz olmaz, reddetmeseniz olmaz. Kendinizi onlara borçlu hissetmeye başlarsınız. Burada da gerçek niyet beni sevin mesajıdır.

Her türlü yardımın altında egolerımız vardır. Bir şekilde kendimizi daha değerli ve önemli kılmak adına hizmet verir egolarımız. Bunu yaparkende yargı da da bulunmuş oluruz. Ben iyiyim sen kötüsün yada bende olan sen de yok... Oysaki her varlık aynı önem ve değere layıktır ve her varlık aynı şekilde güçlüdür. Sadece henüz bunun farkında değildir. Yada gelişme ihtiyacındadır.

Biz iyilik yapalım derken onların gelişme imkanlarının önünü kapamış oluruz. Onları pasifize etmiş oluruz, onların birey olabilme şanslarını ellerinden almış oluruz, kendi yaratıcılıklarını ortaya çıkarmalarına engel olmuş oluruz. Tüm bunları egolarımıza hizmet için , kendimizi daha iyi hissetmek için yaparız, yazıkki farkında bile olamadan...

Gerçek iyiliğin tanımı ise bambaşkadır . İyilik ;

Ø İhtiyacı olana
Ø İhtiyacı olduğu kadar
Ø İsterse
Ø Ve
Ø Gönülden verecekseniz iyilik olur..

Bunun dışındakiler kişiye zarar verir. Onu varolmaktan alıkoyar. Yaşadığımız olaylar bizi büyüten en değerli deneyimlerimizdir. Kötü kime göre kötüdür ?. İyi kime göre iyidir. Bu kişiye göre değişkenlik gösterir. Bazen gelişim süreç alır, herkes kendi sürecinde bunu deneyimler. Yardım edeceğiz diye bu süreçleri bozamayız. Bu ekolojik dengenin bozulmasına da neden olur.

Herkes kendi dengeleri içinde gelişecek, büyüyecektir. Bizden bir şey istenmediği sürece yaşamı, olanı olduğu gibi kabullenip, her varlığın kendini ifade etmek için gösterdiği mücadele ve çabayı takdir etmeliyiz. Aksi halde bireyde başlayan denge bozukluğu tüm evrene yayılır.

Kişiyi kendi sorumluluğu ile başbaşa bırabilme cesareti yardımların en büyüğüdür.