[YoLGeZeR]

Uzamış sakalları esmer yüzünü gölgeliyordu..Pencereden dışarı baktı ,herşey ona yabancıydı. Halbuki hergün ayni pencereden dışarı bakardı..Şimdi ilk kez bakıyormuş gibi yabancıydı herşey ona. Büyük bir aşkla evlendiği eşini bir hafta önce kaybetmişti.Yapayalnız kalmıştı.Tüm olanaklarını seferber etmiş. , götürmedik doktor , denenmedik tedavi yöntemi kalmamıştı.

Doktor ona , üzgünüm bazen tıpta çaresiz kalabiliyor demişti.

Tedavi sırasında herşeylerini satmışlardı, umurunda değildi hiçbirşey , yeterki biricik aşkını yaşatabilseydi..Geriye sadece kitaplar , fotograflar , özel eşyalar ve anıları kalmıştı.Eşyaları , kolilere yerleştirirken gözüne bir defter iliştiti. Eğildi yerden aldı , Daha önce hiç görmediği bu defter , bir hatıra defteriydi , üzerinde ikisinin fotografı yapıştırılmıştı..Sayfalarını karıştırmaya başladı..İlk tanıştıkları günden itibaren herşeyi not etmişti eşi..İlk tanıştıkları günü anımsadı , üniversitenin kantininde çarpışmışlar üzerlerine kahve dökülmüştü..Kahve bahane , tanışmak şahane diye not düştü eşi..İlk görüşte aşık olmuşlardı..14 şubatta tanışmışlar , 14 şubatta evlenmişler yine 14 şubatta eşini kaybetmişti..Beş yıl geçen harika bir birliktelik vardı. Son sekiz ay hastalıkla mücadele ettiler ,eşi umudunu hiç yitirmedi. Güçlüydü , umutluydu , mutluydu , sevdiği adam yanındaydı..Ama yetmedi bunlar , hastalık galip geldi..

Sayfaları tek tek okudu , son sayfalara sadece bir kaç cümle yazmıştı.. Seni seviyorum , arkamdan üzülme sakın, bana verdiğin mutluluklar için teşekkür ediyordum..Ölmezden bir gün önce deftere , bugün son yazışım , gitme zamanı geldi , seni seviyorum yazmıştı..

Defteri sıkıca yüreğine bastırdı , gözlerinden yaşlar süzüldü , defteri öptükten sonra kolinin içine usulca yerleştirdi. Kolileri özenle yapıştırdı bağladı..Kararını verdi , dönme zamanı geldi dedi.Vatanına dönecekti..

Burnunda tütüyordu doğduğu topraklar. Özlem içini yakıyordu..Çocukluğu ,gençliğinin ilk yıllarının geçtiği sokakları anımsadı..Annesinin çorbasını özlemişti bu soğuk kış gecesinde.Köy yerinde adettenti , buğdaylar ayıklanır bulgur öğütülür bir miktar pilavlık ayrılır bir miktarda tarhana hazırlanırdı. Annesi harika tarhana yapardı. Kendi yaptığı yoğurttan katardı yoğurduğu tarhanaya.Güneşte binbir emekle kuruturdu tarhana parçalarını.

Dolabında daima fazladan tarhana bulunurdu. Şehirden gelen akrabalara vermek için..Yazdan hazırlanan tarhanalar soğuk kış gecelerinin favorisiydi..Tarhana çorbasına bol hellim kızartırdı annesi...Ateşi söndürdükten sonra yağda kızartığı hellimleri çorbaya katardı.

Kışın limonata yapardı . Bahçeden topladığı , limonları mandarinleri özenle yıkar sıkar şeker katar limonta yapardı. Evin içini nefis bir koku sarardı.Bahçede limon, mandarin ,bergamut, turunç ağaçları vardı. Ağaçlara özenle bakardı babası...Çocuklar yesin şifa bulsun derdi. Sabah kahvaltıları için reçel misafirlere ağırlamak içinde macun yapardı annesi...En çok ceviz macununu severdi , buzdolabından çıkarır kendine ziyafetler çekerdi gizli gizli.

Ne çok özlemişti , annesini babasını doğduğu toprakları...Gitmeliydi buralardan , gurbet yetmişti canına....Kesin dönmeliydi....Uzun yıllar olmuştu gurbete düşeli. Üniversite okumak için geldiği bu topraklarda okul bitince kalmıştı..İyi bir işi vardı ama topraklar onu çağırıyordu.

Sabaha kadar gözüne uyku girmedi. Tüm gece eşiyle geçirdiği zamanları düşündü.Kah güldü ,kah ağladı..Sabahliyin önce kargo şirketini aradı ayarlamaları yaptıktan sonra uçak biletini aldı...Anılarını yüreğinde taşıyacaktı , son kez oturduğu sokaktan bir taksiyle ayrıldı. Havaalanı lütfen dedi..Araba sokakların arasından süzülürken o günlerini aylarını yıllarını geçirdiği sokaklara veda etti..

Uçağın kalkmasına dakikalar kalmıştı. Tüm yolcular , yerlerine oturduktan sonra ,uçak havalandı..Pencereden dışarı baktı ,hava karmaya başlamış , evlerin ışıkları tek tek yanıyordu.

Arkasına yaslandı, birkaç saat sonra yurdunda olacaktı