[YoLGeZeR]

Ben otuz beşime geldim,(tam otuz beş olmama bir kaç gün var ya )orta yaş krizlerine girdim,fena halde,kiloma,gözaltı morluklarıma,sağlık problemlerine takmış durumdayım. Ben otuz beşime geldim,(tam otuz beş olmama bir kaç gün var ya )orta yaş krizlerine girdim,fena halde,kiloma,gözaltı morluklarıma,sağlık problemlerine takmış durumdayım.35 yıllık haaytımı sorgulamaya,hangi hayallerimi gerçekleştirebildim diye düşünmeye başladım.35 yaş dile kolay ama tam tamına 22775 gün.

Neler yaşanmadı ki 22775 günde.Çocukluk hayalleri,erik çaldığımız,incir ağacından düştüğümüz ,seksek oynadığımız,çamurdan kurulan hayali şehrimizin mutlu günleri.Okuma yazma öğrenmedeki heyecanımız,sınıf arkadaşlıkları,yarışmalar,çizgi romanlar,Kemalettin Tuğcu kitapları,kurbağanın kalbini incelediğimiz ve doktor olmamaya karar verdiğimiz öğrencilik yıllarımız.Ben hep başbakan olmayı isterdim küçükken,hatta orta yaşa kadar.Başbakan olacağım dediğimde büyüklerim hep gülerdi bana.Belki de o yüzden imkansız olduğunu düşündüm,komik bir hayaldi yani onlar için.Zamanla nedenini anlıyor insan.

Hep birşeyler ezberlemek zorunda kaldığımız,ezberin dışındaki herşeyin yanlış olduğu yıllar.Okuduğumuz kitapları tartıştığımız,çoğunlukla anlaşılmamktan yakınan gençlik yıllarımız.Ne kadar uzak gelirdi bana 35 yaş o zamanlar.Hep elli yaşına kadar ancak yaşayabileceğimi düşündüğümü söyleyi,35 Yaş şiiriyle dalga geçtiğimiz günler.Üniversite sınavı için hazırlandığımız,yaşayamadığımız en güzel gençlik yılları.Hiçbiri yok şimdi aklımda.Çoğu arkadaşım da puanı yüksek diye tercih ettikleri sevmedikleri bir işi yapmak zorunda kaldı.Bense istemediğim bir işi seçmekle beraber,çok severek yapıyorum işimi.İyi ki diyorum siyaset bilimleri veya işletme filan olmamış.Kendimi bir işletmeci olarak düşünüyorum da,iyi ki diyorum olmamış.Ne çok ağlamıştım oysa ben bu üniversiteye gitmem diye bir hafta ağlamıştım ne kadar komik geliyor şu an bana.

Arkadaşlarım,hayallerim,acı ve sevinçlerimle büyüyen ben,çok olmasa da ölümü düşündüm bir an.Can Dündar'ın yazısında belirttiği gibi 10 dakika kendi cenazemi taşıdım gözlerimi kapatarak.Yaşadıklarımı ve yaşamak istediklerimi düşündüm.Cenazeme kimler gelir,benim için ne derler diye düşündüm.Bana ne yaptın bunca yıl dünyada kaldın da diye sorsalar ne derim diye düşündüm.Elbette söyleyeceklerim olurdu,tebessüm ederek açtım gözlerimi.

22775 günün bilançosunu tuttum,gençken nasıl 35 yaş çok büyük geliyorsa yaşama ihtimali olan 50 yaşa kadar ne yapabilirm diye düşündüm.Hayat 35 inde bitip,kabuğuna çekilmeyi gerektirmiyormuş meğer,her yaşın kendine göre güzellikleri varmış.Belki 50 yaşına gelince yine yeni hayaller kurarım kimbilir.Şimdilik orta yaş kulübü kurdum,daha olgun,daha ayakları yere basan hayallerim,yaşamak,görmek,duymak istediğim günler var.Belki de açık bir rögar kapağından düşüp ölmek var daha 22776. günde , belli mi olur?

Tüm orta yaşlılar kulübüme davetlidir,birikimlerimiz daha güzel bir gelecek için olsun