[YoLGeZeR]

Küçük omuzlarına ağır bir yük binmişti , hayatları tuzla buz olmuş , umutları ellerinden alınmıştı.... Üstünü değiştiktan sonra , bulduğu bir çantanın içine kardeşine ve kendine ait giysiler koydu... , son kez odasına , kitaplarına bilgisayarına baktı... Artık, hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı.
Simsiyah bir sayfa açılmıştı yaşamlara ...Ellerinde kelepçeler , başını tanınmamak için bir şalla örtmüştü.
İki yanında polislerle polis karakoluna götürülüyordu.
Araba polis karakolunun bahçesinde ilerledi ve ana giriş kapısının önünde durdu.
Bir araba daha vardı bahçeye giren.
Karmakarışık duygular yaşıyordu , kalbi sıkışmya başladı..
Gazeteciler fotograf almaya çalışıyordu , haber peşindeydiler..
Suç , çalıştıkları iş yerinden zimmetlerine yüklü miktarda para geçirmişlerdi...
Ertesi günkü gazetelerde haber çıktı fotografta kim oldukları belli olmayan iki kadın vardı. İş yerinin ismi , ve zanlıların baş harfleri.
Haber tez yayıldı. Zanlıların kim olduğu duyuldu.
Tanıyanlar hayatlarının şokunu yaşadı , duyduklarına inanamadı , inanmak istemedi. Belki bir yanlışlık var diye düşündü.
Tüm hayaller yıkıldı ,paramparça oldu bir kaç saat içinde.
Artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı...Karanlık dipsiz bir kuyuya düşülmüş gibi ..
Pişmanlık
Utanç
Keşkeler
Öfke
Zamanı geriye almak isteyecekler ama alamıyacaklardı.
Eşlerin hiç mi kabahati yoktu , onlarda ikinci dereceden suçluydu.
Para tatlı gelmişti, lüks yaşam cezbetmişti ..Ve olanlara göz yummuşlardı.
Hafta sonları eğlenceler , tatiller ,giyim kuşam , aldıkları maaşa göre değildi.
Lüks arabalarda geziyorlar , sınırsızca para harcıyorlardı.
Demediler ki bu para nerden geliyor diye..
Çocuklar hiçbir şeyden habersiz yaşarken tüm dünyaları yıkıldı.
Tuz buz oldu herşey.
İki oğlu vardı , oğlularını çok sevdiğini söylerdi..
Nası bir sevgiyse..
Onların düşeceği durumu hiç düşünmemişti..Okulları, arkadaşları, gelecekleri vardı.
Çaldığı paralarla oğullarına nasıl bir yaşam kurabileceğini düşünüyordu.
Çocuklar
Neye uğradıklarını şaşırdılar anlamaya çalıştılar.
Anneleri neden tutuklanmıştı.
Polis neden tutklandığını söylemişti, Henüz zanlıydı ,
Büyük olan , babasına hayatımızı mahvettiniz dedi , değermiyidi?
Adam pişkin pişkin ben birşey yapmadım dedi sadece..
İçinden kendi kendine kızıyordu. Keşke öğrendiğinde engel olsaydı ..Tüm bunları yaşamaycaklardı.
Mahkeme günlerce sürdü , yargılandı ve , hapis yatacaktı. Tüm mal varlığınada el konuldu.
Büyük oğlan mahkeme salonunda , annesine öfkeyle baktı..yanına gidip yüzüne tüpürdü.
Küçük kardeşini hatırladı , evdeydi..
Polis annesini tutkladığı gün , kendini dolaba saklamış ve derin bir sessizliğe gömülmüştü.
Konuşmuyor , duymuyordu..
Dünyayla bağlantısını koparmıştı..
Mahkeme salonundan dışarı çıktığında , yağmur yağıyordu.
Yağmurun şiddetine aldırmadan koşmaya başladı , koşuyor koşuyordu. Eve vardığında sırılsıklam olmuştu ...
Üşümüştü ,ıslanmıştı , eli titreyerek kapıyı açtı...
O kadar kızgındı ki , öfkesini , kızkınlığını ,eşylardan almaya başladı.Avazı çıktığı kadar bağırıyor , herşeyi kırıp döküyordu. Salonda kırılmadık eşya kalmamıştı.Herşey tuzla buz olmuştu , tıpkı hayatları gibi..
Yorgun düşmüştü..
Yere diz çöktü , katıla katıla ağlmaya başladı ..
Hıçkırıkları dinmeyecek gibiydi ,omzuna bir el dokundu.
Başını kaldrıp baktı , kardeşi , ağlıyordu.
Birbirlerine sarıldılar , sıkı sıkı kardeşine sarıldı ..
Sen üzülme sakın , ben varım dedi ona..
Abi , gidelim burdan dedi.. günlerdir konuşmayan kardeşi konuşuyordu..Ona daha sıkı sarıldı..
Evet gitmeliyiz , bu evde daha fazla kalamayız..
Küçük omuzlarına ağır bir yük binmişti , hayatları tuzla buz olmuş , umutları ellerinden alınmıştı....
Üstünü değiştiktan sonra , bulduğu bir çantanın içine kardeşine ve kendine ait giysiler koydu... , son kez odasına , kitaplarına bilgisayarına baktı...
Gözlerini sildi..
Kardeşinin elinden tuttu ...
Hadi kardeşim , yeni bir hayat bizi bekliyor dedi.
Evden çıktılar , karanlıkta kayoldular..