[YoLGeZeR]

Öğretmen çocuğun sorunlu davranışlarından yorulmuş,ona bir türlü ulaşamamanın verdiği stresle öfkeli gözlerle çocuğu izliyordu.Bu arada arkadaşının elinden paralarını kaptığını gördü. Diğer çocuk ağlıyor,arkadaşından paraları istiyordu.Öğretmen Okan 'ı yanına çağırdı ve oğlum neden arkadaşının parasını aldın diye sordu,öfke sesinde patlıyordu sanki.Çocuk;utanacağı,sıkılacağı belki de inkar edeceği yerde,çalarım tabi diye karşılık verdi öğretmenine.Şaşıran öğretmen niye çalıyorsun oğlum diye şaşkınlığını gizlemeye çalıştığı bir sakinlikle dinlemeye başladı:

Öğretmenim,dedi.Sabah kalktığımda annem işe gitmişti,babam beni okula götürmek için acele ediyordu.Mutfağa gittim,ekmek yok.Babama durumu anlatamadan tokadı yedim,motosikletle gelirken acıktığımı söyledim duymadı.Sonrada beni okulun önüne bıraktı gitti.

Öğretmenin boğazında düğümlenmeye başlayan öfke,yerini endişeye bırakmaya başlamıştı.para vermedi mi baban fiye sorabildi.Hayır öğretmenim dedi çocuk,harçlık vermedi.Acıktım,kaç gündür sizden para istiyorum diye bugün vermezsiniz diye düşündüm.Arkadaşlarımdan istedim.Onlarda bana vermediler.Çünkü neredeyse hergün bu durumdayım.Açlıktan başım dönüyordu.Bende ondan çaldım dedi.Bunları söyler söylemez gözleri kaymaya başladı ve bayıldı.Kucağında öğrencisi ,gözünde yaşlarla çaresiz yardım istedi öğretmen.Çocuk kendine gelince ,önce yemek yemesi sağlandı.Sonra aile çağrıldı.Aileye ulaşmak mümkün olmadı tabi.

...

Birkaç gün sonra öğle yemeği için öğretmenler odasında oturan öğretmeni çağıran veliler olduğunu duyunca ,onlarla konuşmka için bahçeye çıkan öğretmen Okan ın anne ve babasını gördü.Bizi çağırtmışsınız öğretmen hanım dediler.Öğretmen çağırdığını bile unutmuştu ama hoşgeldiniz dedi.Anne sizi dersten çağırmak zorunda kaldık ama işe geri dönmek zorundayız dedi.Öğretmen öğle arasında olduklarını,bir saatlik molada olduklarını söylerken,velinin şaşkınlığından anladı ki henüz bundan bile haberi yoktu anne babanın.Öğle arasında çocuğa bir simit bir ayran veriliyordu okul öğretmenleri tarafından.Çocuk arka bahçede simitini ayranını bitirmiş,öğretmenine doğru koşuyoru.Anne babasını görünce şaşırdı ve öğretmenine sarıldı.

Bu kadar ilgisiz bir anne babanın olabileceğini bile düşünemeyen öğretmen ,çocuğa bir top verip oyun alanına gönderdikten sonra ,aileye ilgisizliklerinin nedenini sordu.Çocuğun sorunlu davranışlarının altında yatan nedenleri artık biliyorum dedi.Aileye yaşanan sorunları anlattı,ileride çocukta büyük sorunların bu ilgisizlik yüzünden yaşanabileceğini söyledi.Onlara çocuklarıyla neden,nasıl ilgileneceklerini anlattı.Ailede ilgisizliklerini kabul ettiler.Yaşama şartlarının ağırlığını anlattılar.Öğretmen,ne kadar zor olursa olsun,çocuklarına önem vermeleri,en azından karnını doyurmalarının gerektiğini anlattı.

Uzun ve yorucu bir günün ardından,yeni bir çalışma alanına girdi öğretmen.Yemeği pişirip,temizliğini yaptığı evine az sonra gelecek olan evladını ve eşini karşılamaya hazırdı.Kapıyı açtı,çocuk çantasını koridora fırlattı,montu kıvırıp koltuğun üstüne bıraktı.Annesi ona çantasını ve montunu odasına götürmesini söylediğinde mızmızlanan oğluna baktı,gündüz yaşadığı olayı düşündü.Çocuk zor da olsa odasına yerleştirdi eşyalarını.Bilgisayarının başına geçti sonra.Kulaklıkları taktığı için annesinin yemeğe çağıran sesini duyamıyordu.Yanına gelen annesi saçlarından öpmesine sinirlenen oğlu,öff anne senin yüzünden oyunda yenildim diye sitem ederek yemek masasına oturdu.Günlük olaylardan konuştular.

...

Hayat böylece akmaya devam etti.Yıllar sonra iki genç aynı üniversitede karşılaştıklarında hayatlarına önemli etkisi olan bir kadına ağlıyorlardı.Birinin annesi,birinin öğretmeni idi o kadın.