[YoLGeZeR]

Geceleri hiç sevmezdi ..akşam üstleri hava kararmaya yüz tuttuğunda içini bir hüzün kaplardı. Nedensiz yersiz bir hüzün... Tüm neşesi kaçar aklına yalnızlık düşerdi...Tüm ışıkları yakardı bu yüzden.. Mumları yakardı...Akşam olup herkes evine çekilince , oda kendini hapsederdi odalara..Tüm pancurları , perdeleri kapardı. Dış dünya ile olan bağlantısını keserdi...Unutmak isterdi saatleri ..zaman dururdu onun için sabah olana kadar...Telefon çalacak diye beklerdi ama hiç çalmazdı telefonu ...

Sabah oldumu neşelenir canlanır enerji dolardı tüm bedeni , tüm pancurları pencereleri sonuna kadar açardı güneş içeri girsin diye...

Birkaç yıl önce , büyük aşkı Selim bir gece evden çıktı ve bir daha dönmedi...Evleneceklerdi çocukları olacaktı birlikte yaşlanacaklardı ve torunları olacaktı..Büyük düşleri vardı , deniz kenarında bir ev düşlüyorlardı bahçesinde erguvanlar , hanımelleri ,papatyalar.Elleriyle güller dikeceklerdi ön bahçeye , arka bahçede portakal limon ağaçları , nede severdi Selim portakal çiçeğinin kokusunu....Ne zaman portakal ağaçları çiçeklense o bir miktar portakal çiçeği toplar getirdi Deniz ‘e. Ne olmuşta Selim gitmişti, ne bir haber nede iz vardı ondan.Aniden ortadan kaybolmuştu , uzun bir süre araştırdı sanki hiç yaşamamıştı Selim...Polis kayıtlarına baktırdı , nüfus dairesinden araştırdı ...yok yok yok..Selim Anıl diye biri hiç yaşamamıştı.

Hayatının en büyük şokunu yaşadı Deniz ..Uzun süre psikolojik tedavi gördü , toparlanması bayağı zamanı aldı. Selim gideli üç yıldan fazla olmuştu...Evin birçok köşesinde ona ait eşyalar vardı , fotograflar kitaplar ,Hiçbirine dokunmadı Deniz, herşeye rağmen oldukları yerde bıraktı onları. Mutlu anlarının kareleri vardı fotograflarda..Belki birgün gelir diye bekliyordu .Gelmeyeceğini bile bile bekliyordu. Bunca şeye rağmen onu hala seviyordu galiba.

Birgün İzmirdeki yeğeninden bir davetiye aldı , evlendiğini deniz kenarında bir evleri olduğunu ve onu davet ediyordu Eşi iş için birkaç aylığına amerikaya gidecekti.Deniz iş yerinden izin alıp izmire hareket etti. Yeğeni onu hava alanında karşıladı, birlikte deniz kenarındaki eve gittiler...İlk şoku deniz evin önüne geldiklerinde yaşadı ama bir tesadüf diye düşündü...Selim güzel resimler yapardı ve bu evin resmini çizmişti Deniz için.Hayallerinin evini görünce şok oldu ses çıkarmadı .Boğazında birşeyler düğümlendi önce...Çiçeklere baktı , güller ,erguvanlar , papatyalar ,hanımelleri ...

Eviniz harika dedi Deniz güle güle oturun...Yeğeni gülümsedi , eşimle benim rüyalarımızın evi arka bahçede limon ve portakal ağaçları var diye ekledi.Deniz yeğenine baktı , bana hiç bu adamdan bahsetmemiştin Ayla dedi...Ahhh Deniz’ciğim Erkan benim büyük aşkım , Aileme haber vermeden evlendik Erkan bazı sebeblerden dolayı gizli kalmasını istedi..Deniz Erkan’ı merak etmeye başladı ..Ayla Denize döndü ve haydi içeri girelim ve kahve içelim dedi..İçeri girdiler , Deniz tuhaf diye düşünmeye başladı , etrafta hiç fotofraf yoktu ...Ayla’dan Erkanı merak ettiğini ve fotofrafını görmek istediğini söyledi...Ayla gülümsedi..üzgünüm canım Erkan fotograf çektirmeyi hiç sevmez bu yüzden yok..Ayla mutfaga gidip kahve getirdi ve gelip Denzin karşısına oturdu..Deniz çantasından Selim’in fotografını çıkardı ve Aylaya gösterdi. Aylanın yüzü değişti , ve bayıldı....Deniz onu ayıltıktan sonra ,Ayla titrek bir sesle , Erkanın resmini nerden buldun diye sordu..Bu benim evlenmek üzere olduğum ve beni üç yıl önce terk eden Selim Anıl dedi...Olamaz dedi Ayla bu Erkan Hakan dedi....Eminmisin dedi Deniz ve yaşadıklarını ona anlattı , birlikte araştırmaya karar verdiler bu ikinci bir sahtekarlık olabilirmiydi ? Yaptıkları araştırma sonunda öyle birinin yaşamadığını öğrendiler , herşey sahteydi , kimlikler , yapılan evlilik hatta yurt dışınada çıkış yapmamıştı. İki yeğen bu şoku atlatmaya çalışırken , bu adam kimbilir nerdeydi şimdi.....