[YoLGeZeR]

Babası çalışmıyor ,bütün gün onunla oynuyor,gezdiriyor ,bazen annesiyle kavga etse de genelde mutlu yaşıyorlardı. Babası onu seviyordu, onunla gurur duyuyor, okuluyla ilgileniyor, arkadaşları kantinden yiyecek alırken oğlunun da istediğini alabilmesi için bol para bırakıp gidiyordu.

Öğretmen birinci sınıfa yeni başlayan öğrencilere, ailesi ile ilgili değişik sorular soruyordu.

-"Annenin eğitim durumu"

-"Annem okuma bilmiyor öğretmenim" diye cevap verdiğinde herkes birbirine baktı şaşkın şaşkın. Bu devirde okuma-yazma bilmeyen bir annesinin olması tuhaf gelmişti arkadaşlarına.

-"Baban" diye sordu öğretmen

-"Babam okumayı biliyor ögretmen" diye cevap verdi gururla.

Sonra annesinin ve babasının işini sordu öğretmen.

-"Babam çalışmıyor, annem kardeşime bakıyor" dedi çocuk.

-"İyi ama..." dedi öğretmen "sen çok para harcıyorsun, güzel giyiniyorsun. Baban muhakkak çalışıyordur."

Çocuklardan bir ikisi kıkırdamaya başladı.

-"Niye gülüyorsunuz?" dedi öğretmen.

-"Öğretmenim" dedi çocuklar

-"Onun babası geceleri çalışıyor. Geceleri avlanıyor" dediler.

-"Ne demek o!" diye azarladı öğretmen çocukları. Birisi bağırdı.

-"Öğretmenim onun babası hırsız..."

Bu son cümle, bütün sınıfı susturmuştu. Can'ın ise başından aşağıya kaynar sular dökülmüş gibiydi. Babası, biricik babası, demek geceleri hırsızlık yapıyordu. Hem de ona dürüstlük dersleri veren babası, komşunun bahçesinden mandalina kopardı diye bağıran babası bir hırsız olamazdı. Can havliyle koştu, kaçtı sınıftan. Ağlaya ağlaya evine kadar koştu. Evlerinin kapısına vardığında ağlamaktan yorgun düşen vücudu yere yığılıverdi.

...

Yukarıda ki hikaye benim yaşadığım bir olaydır...Yaşadığımız bir gerçek...Bu yazı ile öğrencimi anlamaya, tanımaya çalıştım. Hep eleştirdiğimiz, hep tepeden baktığımız insanlardan birinin oğlunu okutuyorum. Babası şimdi hapisteymiş, çevrede bilinen biriymiş. Artık velilerin işini sormamaya çalışıyorum. Onları anlamak ve yargılamadan gerçek anlamda öğretmenlik yapmak istiyorum.

Fakat bazen subjektif davrandığımı hissediyorum. Hırsızlıkla geçimini sağlayan bu insanlar cahil, işssiz, toplumdan dışlanmış... Ama o çocukların hiç kabahati yok. Onlara öğretmenlik yapmak istiyorum. Çocuğun problemleri ile ilgili olarak birkaç kez konuştum. Babası çocuğuyla çok ilgili ama hapse girdiğini söylemiyor çocuğa, çalışmaya gittiğini söylüyor. Konuşmalarından anladığım kadarı ile çocuğunun dürüst ve çalışkan olmasını istiyor. Hepimizin yukarıdan bakıp, kalıplaştırdığı bu insanlar da insan. Aramızda, varolma mücadelesi veriyor.

Sadece bunu anlatmak istedim, belki o olayı yazarken kendi kendime çözümler üretmeye, yorum yapanlar, soru soranlarla birlikte olayı anlamaya ve insancıllaştırmaya uğraştım.