[YoLGeZeR]

Çok uzaklardaydı sevdiği kız. Gözleri geliyordu aklına, sonra gülümseyişi, onu çok özlemişti. Belki bir telefon kadar uzaktaydı ama arayamazdı, çünkü ailesi farkederse üzerlerdi dünya güzeli, ayyüzlü Ayşe'yi. Bütün aşklar kavgayla başlar derler ya ,onların aşkı da öyle başlamıştı.Bir arkadaşının bürosunda karşılaşmışlardı ilk kez.Aslında daha önce de pek çok kez aynı ortamda bulunmuşlar ama yoğun iş temposunda birbirlerini farketmemişlerdi.O gün ikiside öfkeliydiler.Başkalarına kızmışlardı ama siyasi partiyle ilgili farklı düşünceleri savundukları için birbirlerine girmişlerdi bir anda.Bir kızdan bu denli toplumsal, siyasal konularda tepki almasına şaşırmış, onu izlemeye başlamıştı. Kız öyle öfkeyle iktidarı eleştiriyor, her kötü giden işi iktidar partisine yüklüyordu. O hararetle konuşma esnasında bir an göz göze geldiler. Kızın yüzü kıpkırmızı oluvermişti bir anda. Kelimeler düğümlendi boğazında. Adam hayranlıkla kızı seyrediyordu. Bu aşk kıvılcımına oradaki herkes şahit olmuştu neredeyse. Filmin donduğu ana yani.

Sonra nedensiz telefonlar, görüşmeler ve daha sonra hergün birbirlerini görebilme arzusuyla geçen günler. Elleri birbirine değdiğinde, gözler birbirlerini bulduğunda kalplerinin atışları dışarıdan duyulabilecekmiş gibi geliyordu onlara. Aralarındaki elektiriği herkes farkediyordu artık. Sonunda adam kıza aşkını anlattı, kız sustu, kalbi öyle hızlı atıyordu ki, konuşamıyordu. Gözlerinden bir damla yaş akabildi sadece. Masal gibi güzel, büyülü bir aşk yaşıyorlardı.

Birgün kız dedi ki, ben gitmek zorundayım. Ailem beni çağırıyor. Orada daha çok kazanabileceğim bir işim olacak ve aileme yakın olacağım. Aslında kal demesini bekliyordu. Kal benimle ya da beni de götür. Bende geleyim, çünkü sensiz yaşayamayacağım demeliydi adam. Ama demedi, diyemedi, çünkü sevdiği kadının mutluluğu önemliydi onun için, orada daha huzurlu ve mutlu olacaktı. Düğümlendi bütün sevgi sözleri boğazına, sadece seni seviyorum diyebildi. Seni seviyorum, mutlu olacaksan oraya git. Kız şaşırdı, anlamadı, anlam veremedi. Kırıldı birden bire içindeki o büyülü kalp ve o kırgınlıkla hemen karar verdi, gidiyorum dedi ve gitti.

Özlem dolu günler geçti. Yıllar geçtikçe aşkları unutulur sandılar ama unutamadılar birbirlerini Hergün aradılar birbirlerini, havadan sudan konuştular ama birbirlerinin sesini duymak için, hergün konuştular. Adam onun birgün mutlaka döneceğini düşündü hep, özlem dolu günleri aşklarını hergün biraz daha büyüttü. Birbirlerini üzme korkusuyla, aşklarına zarar gelmesin diye yaşadılar günlerini hep. İkisi de yaşamdan kopmaya, hayallerinde yaşattıkları bir aşka ömürlerini feda etmeye başladılar. Öyle büyüktü ki özlemleri, kavuşmaktan korkmaya başladılar. Ya çok değiştiysek, ya birbirimizi mutlu edemezsek düşünceleri hayatlarının tek kabusu olmaya başladı.

Onların ki özlem dolu bir aşk hikayesiydi, hiç yaşanmamış günlerin sevdasıyla birbirlerine bağlandılar.

[2u2um]

emeqine saqlıkkk

[dü$pérésT]

özlem böylesne bağlayabilirmi