[YoLGeZeR]

Özlem her zaman ayrılıkla paralel giden bir duygu değil. Bir zamanlar çok yakın olduğunuz ama size verdiği kırgınlıkları, hayal kırıklıklarını onaramadığınız kişilerle, aynı mekanda bulunup, geçmiş yakınlıklara özlem duymakta mümkün. Hatta belki de daha zor olanı budur. Öyle evlilikler görüyorum ki, yıllarca sürmüş ama neden sürdüğünü çiftlerin kendileri de bilmiyor. Belki çocuklar sebeptir, belki de evliliğin sağladığı bir takım rahatlıklardan vazgeçememek.. Ama sonuçta aynı evin içinde yaşayan, buna rağmen hayatı paylaşamayan insanlar haline gelmişler. Bu bir özlem değil mi? Evliliğin başında güzel günleri paylaşmışlar ki beraberliklerini evliliğe kadar götürmüşler. Bu insanlar bir zamanlar dolu dolu yaşadıkları o günlerini tekrar yaşamak istemezler mi? Bu en yakıcı özlemlerden biri bence; Tattığın bir güzelliğin tekrar yaşanamayacağını hissetmek.

Özlemek, her zaman yaşantıda varılan tatların arkasından geliyor.

Hayat size, aynı kişiyle öyle farklı tecrübeler yaşatıyor ki; o insanla birlikteliğinizden bir zamanlar aldığınız tadı tekrar aynı biçimde alamaz hale geliyorsunuz. Aslında hep merak ederim, insanlar yeterince çaba gösterseler, ama düşüncede ya da lafta değil, benliklerini ortaya koyarak bir kez daha deneseler, hayatlarını daha anlamlı yaşamazlar mı?

Karşınızdaki insanı kontrol etmeniz hemen hemen mümkün değil. O kendi duyguları, inançları ve bazen de inatları içinde size tepkiler verirken, ancak kendinizi kontrol edip durumu çıkmaza sokacak tepkiler vermemeye çalışıyorsunuz. Ve bazen de sizin kontrolunuzu kaybettiğiniz noktalarda o tepkisiz kalmaya çalışıyor.

Siz sevgiyle onun dünyasına girmeye çalıştığınızda eğer tepkisiz kalıyorsa, onun çaba gösterdiği bir zamanda da siz önceki hayalkırıklığınız içinde beklediği sevgi performansını ona gösteremiyorsunuz. Böyle bir kısırdöngüye girildiğinde zamanlar boşuboşuna akıyor ve onunla yaşayamadığınız güzellikler hep bir özlem olarak kalıyor.

Özlemek acı veriyor. Uzaktaki birini özlemek gibi değil. Çünki, sonuçta ona bir gün kavuştuğunuzda yaşacağınız duyğu rahatlıktır, ferahlıktır. Nihayet bitti dersiniz, birlikte olacağınız zamanın tadını çıkarırsınız.

Herkesin bir gün varabileceği kişilere özlem duymasını dilerim.

Leyla Draman