[FdLya]

Küçük bir gülümseme gibi şehrime yayıldı rüzgar. Ilık bir rüzgar! Serin bir el sıcacık yüreğime dokundu sanki. Saçlarım coştu yüreğimce. Tel tel savruldu zülüfler. Biri sanki kulağıma bir söz fısıldadı. Ruhumda meltem etkisi... O fısıltıyla içim temizlendi.

Ama o sesin sahibi kim bilmiyorum. Onun söylediklerini içimden tekrarlıyorum. Unutmak istemiyorum çünkü bu sözü. Ilık, yumuşak, umut dolu bir söz bu. İçi gökyüzü dolu. Beni heyecanlandırıyor. Bir düş gördüm sanki. Düşümden düşmek istemiyorum. Mırıldanıp duruyorum! Kim fısıldıyor kulağıma bu sözleri...

Güneşe bakıyorum. "Ben söylemedim bana bakma" diyor.

Rüzgara dönüyorum. "Ben sadece sesi getirdim" diyor.

Toprak! diye sesleniyorum. "Ben içimde bir şey saklayamam, bir çiçekle hemen taşarım" diyor.

İçimi ferahlatan o sözün sahibi arıyorum. İşte o anda unutuyorum. Ben içimden neyi tekrarlıyordum? Bilmiyorum.

Hmmm! Söyleyecek birini buluncaya kadar bu sırla yaşayacaktım ben. Söz uçtu gitti. Rüzgar yüreğimi gıdıklıyor. Ben sana yeni sözler getiririm diyor. Asma yüzünü. Daha çok gıdıkla beni rüzgar. Boynumu öp. Yüreğimi öp. Kulağımı öp. Şımart beni. Ben de şehrim gibi gülümsüyorum şimdi. Sessiz sessiz güümsüyorum. Gülücükle susuyorum. Ben sustukça güneş içimi kavuruyor. Bozkırın toprağına dönüyorum.

Susuyorum! Bir avuç dolusu su verecek yok mu? Bir avuç! Kendi avucuma bakıyorum. Daha çok susuyorum. Sustukça susuyorum.

Siz en çok ne yerseniz susarsınız? Zeytin? Turşu? Acı söz? Duyamadım. Susamaz mısınız? Ben çok susadım. Bir avuç su istiyorum. Bir avuç..

Annem bana hamileyken hep zeytin aşermiş. Hatta bir gün Dayı’mların mutfağından zeytin aşırırken yakalanıyormuş ki bacağını kaşır gibi yapmış. Benim sol bacağımın arkasında üç zeytin lekesi vardır. Annem hep iyi ki yüzüme saklamamışım der. Güleriz. Zeytin yüzlü kız olurdum. Eşek zeytini gözlerim var ama.

Turşu! Turşu susatır mı? Olsun iki avuç su içerim bende. Nasıl istiyor canım turşu. Domates, salatalık, fasülye, lahana.. Turşu! Turşu suyu içerlerimin yangınını geçirir mi?

Acı söz, kalsın! O içimi kurutuyor. Acı söz yiyince dilimi, hiçbir su kuruyan içimi kandırmıyor!

Haziran bugün nazlı bir kız bugün benim şehrimde. Arada bir arkasını dönüyor ve gülümsüyor. Sonra usulca gidiyor. Sanki şarkısını arıyor. Ona söz söyleyen o sesin peşinden gidiyor. Bir avuç su bekliyor. Uzanan bir el arıyor. Haziran'ın elini kim tutacak?

Şeytan aldı götürdü. Satamadan getirdi. Sahi kulağıma kaçan o söz neydi? Beni mutlu eden şeyi söyleyen kimdi? Zeytin mi? Turşu mu? Acı söz mü? Kim!

Sahi biri bir şey mi söyledi?
Duymadım..
Bir şey mi dediniz?