[Funda]

Anlamını Yitiren Şiir
Sen geçiyordun ağır aksak bir kışın içinden
Ve bi’kez daha anlamını yitiriyordu her şey
Kahve kalabalıktı pencereler masalar da…
Sigara içiyordum
Bi’kez daha anlamını yitiriyordu kadınlar…
Kahvenin tam orta yerine düşen kül tablası gibi
Herkesler öylece omzunun üzerinden bakıyor,
Ben uzun nehirleri düşünüyorum
Tahta köprüleriyle birlikte kayıkları da vardı.
Dağılıyorum masaların sandalyelerin altına doğru
Herkesler omzunun üzerinden sesime bakıyor öylece
Zaten hangi nehir kendi sesini duyabilmişti ki.
Sonra dedim ya sen geçiyorsun işte..!
Ağır aksak bi kışın içinden
Soğuk oldukça soğuk
Kış konuşuluyor öncelikle kahvelerde
Ezberini unutmuş bir karınca gibi bakıyorum olan bitene
Kış derken soğuk kayboluyor kar kayboluyor oysa
Senin saçların da güzel miydi ne…
Bu kışta bahçeler çiçekleriyle unutuldu aynı şarkıyı
Tekrar tekrar kaçıncı kez çalıyor teyp anıların içinde
Saklanan fotoğraflar geliyor aklıma
Sahi ben yokum
Ben yokum
Nehirlerin tahta köprüleri
Bahçelerin çiçekleri
Bu kahvenin kültablası
Senin saçların kadar
Yokum.
Gözlerimden önce
Gül yalazı
Gül palazı
Benim annem vardı
Sen geçerken sessizce ağır aksak bi kışın içinden
Bu şiirde yine zamanını yitirdi
Eğer kabullenmekse nehirlerin suyunun çekilmesi
Zaten hiç bir kadın gülümsemedi.


Hakkı ÇINAR
Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir.. | Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir..