[Funda]

‎"Bir adam çok sevdiği bir kadına şiirler yazıyordu.Sonra o kadın ansızın onu terk etti.Adam kadının ardından şiirler yazmaya devam etti.Daha çok yazdı.Ve günün birinde çok ünlü bir ozan oldu.Yıllar sonra kadının yaşadığı kente gitti ve büyük bir şiir dinletisi sundu.Dinleti bittiğinde kadın kolunda kocası ile çıkışa geldi ve adama ''merheba'' dedi.Adam ona sıradan bir insana bakar gibi baktı. Kadın,''beni tanıdın mı ''dedi.Adam, ''hayır tanımadım'' dedi.''Nasıl tanımazsın!

Uğruna şiirler yazdığın kadınım ben. Seni şair yapan kadın''dedi kadın.

Adam kadının gözlerine baktı ve şöyle dedi:

''Keramet sende olsaydı,kolundaki adam da şair olurdu...''

(Araz Romanın'dan)