[Funda]

Sana, kaderi yıllar önce silinmiş bir aşkı sunuyorum. Düşünmekten, beynimde nasırları tortulanmış, içine hep yanlışlar düşmüş, dışına yalanlar asılmış aşkı, ardına bakmadan gittiğin akşamdan beri kendime doğruluyorum. İstanbul’a tanımlıyorum varlığının varlığındaki anlamını...

Adımların kaldırımlara sevinçli yankılar bırakırken, dönüp baksaydın bana,sana dirilen gençliğimi görecektin. Omuzlarım iki yanıma düşerken sevdalıca, gözümde doğuyordu eski bir şehir. Anlıyordum, eskiyi yaşayacaktım senin yeniliğinde. Çocukluğunla büyüyecek bir aşk, kaybolduğun karanlıkta unuttuğum yarınlarımı aydınlatıyordu. Yarın ki, bir şairin en eksik yanıdır. Ama sen, en şair yalanına bile meydan okuyan gülüşünle, her şeyin nedeni olacaksın!

Ben, gidenlere göç etmiş bir yüreği asıyordum hayallerle. Kendime sığınıyordum şiirlerin dizesinde. Günden güne dönüyordum, silinen bir yüzle; şehirler aşıyordum, yerinde sayan ruhumla; çoğalıyordum, göründükçe ve ölüyordum, her İstanbul son'unda. Ne verdiğimi istiyordum ne de verileni alabiliyordum. Çoğulluğuma bakma, azalıyordum her kalabalıkta. Azalıyorum her kalabalıkta...

Buldum seni, yenilerin arattığı en eski şehirde. Buldum seni, aradığımdan bihaber! Kaybında onca felaket yatıyor. Yine dönüşemezsin düşe. Yok olma yine, şehrinin derinliğinde. Ki, içine sular alan şehirler batmaz Bulundun küçük kız, arandığından bihaber!

Külkedisi olmamayı başardığın dakikada, ben bir balkabağı ağırlığında oturdum öyküne. Senin öykün susuyordu nicedir sayfalarda. Artık yazılansın! Artık kahramansın! Gel ve kurtar yazarını...

Linklere ulaşabilmeniz için KAYIT Olmanız Gerekmektedir..