[Funda]

din ( ı )
isim, din b. (***) (di:ni) Arapça d³n

1 . Tanrı'ya, doğaüstü güçlere, çeşitli kutsal varlıklara inanmayı ve tapınmayı sistemleştiren toplumsal bir kurum, diyanet: "Her dinin mabetleri bütün müminlere açıktır."- H. C. Yalçın.

2 . din b. (***) Bu nitelikteki inançları kurallar, kurumlar, töreler ve semboller biçiminde toplayan, sağlayan düzen: Yazık ki bu sanat ve din bahsinde bana arkadaşlık edecek kültürde değil."- R. H. Karay.

3 . mecaz İnanılıp çok bağlanılan düşünce, inanç veya ülkü, kült.

Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

dinden imandan çıkmak dinden imandan olmakdini imanı paradinim hakkı için (veya dinim aşkına)

Birleşik Sözler

din adamı din baronu din birliği din dışı din erki din felsefesi dini bütün gizli din Hak dini

din (II)

isim, fizik Fransızca dyne

C.G.S. sisteminde 1 g'lık bir kütlenin hızını saniyede 1 cm artıran güç birimi: Bir nevton 105 din'e eşittir.

din (III)

isim, halk ağzında

Bir şeyin en yüksek ve sivri noktası.


Birleşik Sözler


din doruğu



din (IV)
isim, halk ağzında


İlmek.