[YagmuRTaneSi]

Göz yanılması değil bu resim
Gidiyorsun
Bir feryat koparıyor narin ayakların
Sızıyorsun kalbimden başka birine hayat olmaya
En güzel rüyadan uyandırıyorsun çirkin bir gerçeği
Tüm sözlerini yeme pahasına
Susturuyorsun tüm sözleri
Çünkü gidiyorsun

Bırak şimdi hırpalayayım kendimi
Şimdi değilse hüzün, bir daha ne için ne zaman
Ve ölüm herhalde en fazla bu kadar yaman
Ben ne kadar çığlık çığlığa,
Sen o kadar susuyorsun
Kımıldamaya mecal vermiyor bu yıkık an,
Çünkü gidiyorsun

Cömertçe harcadım umutlarımı,
Senden öncesinde kaldı
Nasılsa sen vardın ve olmayabilirdi artık hiçbir şey
Ve şimdi tüm umutlarım altında ayaklarının
Ne varsa biz kıldığım bir bir çiğniyorsun
Gidilen olmak nedir bilmiyorsun
Çünkü gidiyorsun

Her çiçek beyazda karar kılıyor anlatmak için ayrılığı
Her mevsim sonbahara bırakıyor sırasını
Köklerinden ayırıyorsun filizlenmeden her tomurcuğu
Ve insanlık suçuna ortak kılıyorsun kararını
Sevmek adına tüm bildiklerini yerle yeksan ediyorsun
Çünkü gidiyorsun

Hançer hançer yırtılıyorsun gözlerimden,
Sonumuzu başlatıyorsun
Hayat kaç kez tanır yeni bir güne uyanma şansını
Unutuyorsun ölümü
Ve en pervasız halini kuşanıyorsun isyanın
Gözlerine bakmadan göremem biliyorsun
Sırtını dönüp bir adamı sırtından vuruyorsun
Çünkü gidiyorsun

Gülüşüne baharı yerleştiremez bir başkası,
Şansını zorluyorsun
Hayat, beni sensiz bırakmaya değmez abartıyorsun
Feryadımı duyamıyorsun, mesafeler büyüyor siliniyorsun
Topraklara ram oluyorum, anlamıyorsun
Kalbimin ısrarısın ama engellenemiyorsun
Çünkü gidiyorsun

Mehmet ERCAN